(s') autodiviser

VER:pron — épicène

/otodivize/

Syllabes : o.to.di.vi.ze Orthocode : au.to.di.vi.ser

Définitions

  1. 1. Se diviser de soi-même.
    Si, pour Aristote, le genre soit, à la manière d'une femme, être fécondé par un élément extérieur pour s'autodiviser en ses espèces, il est pour Natorp le géniteur qui produit ses espèces (exactement comme dans la notion cassirerienne de concept sériel).
    Ce qui précède explique que les réseaux de toutes sortes et de toutes origines furent extrêmement nombreux sur le sol français : des centaines, car un réseau pouvait mourir de la répression, se reformer sous un autre nom, s'autodiviser, se mêler à un autre.

Étymologie

De diviser, avec le préfixe auto-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') autodivisa /otodiviza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.di.vi.za au.to.di.vi.sa
(m') autodivisai /otodivizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.di.vi.zɛ au.to.di.vi.sai
(s') autodivisaient /otodivizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.di.vi.zɛ au.to.di.vi.saie°n°t°
(m') autodivisais /otodivizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.di.vi.zɛ au.to.di.vi.sais°
(t') autodivisais /otodivizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.di.vi.zɛ au.to.di.vi.sais°
(s') autodivisait /otodivizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.di.vi.zɛ au.to.di.vi.sait°
(s') autodivisant /otodivizɑ̃/ participe, present o.to.di.vi.zɑ̃ au.to.di.vi.sant°
(t') autodivisas /otodiviza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.di.vi.za au.to.di.vi.sas°
(m') autodivisasse /otodivizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.di.vi.zas au.to.di.vi.sasse°
(s') autodivisassent /otodivizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.di.vi.zas au.to.di.vi.sasse°n°t°
(t') autodivisasses /otodivizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.di.vi.zas au.to.di.vi.sasse°s°
(vous) autodivisassiez /otodivizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.di.vi.za.sje au.to.di.vi.sa.ssiez
(nous) autodivisassions /otodivizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.di.vi.za.sjɔ̃ au.to.di.vi.sa.ssions°
(m') autodivise /otodiviz/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.di.viz au.to.di.vise°
(s') autodivise /otodiviz/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.di.viz au.to.di.vise°
(t') autodivise /otodiviz/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.di.viz au.to.di.vise°
(m') autodivise /otodiviz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.di.viz au.to.di.vise°
(s') autodivise /otodiviz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.di.viz au.to.di.vise°
(s') autodivisent /otodiviz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.di.viz au.to.di.vise°n°t°
(s') autodivisent /otodiviz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.di.viz au.to.di.vise°n°t°
(s') autodiviser /otodivize/ infinitif o.to.di.vi.ze au.to.di.vi.ser
(s') autodivisera /otodivizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.di.vi.zə.ʁa au.to.di.vi.se.ra
(m') autodiviserai /otodivizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.di.vi.zə.ʁɛ au.to.di.vi.se.rai
(s') autodiviseraient /otodivizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.di.vi.zə.ʁɛ au.to.di.vi.se.raie°n°t°
(m') autodiviserais /otodivizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.di.vi.zə.ʁɛ au.to.di.vi.se.rais°
(t') autodiviserais /otodivizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.di.vi.zə.ʁɛ au.to.di.vi.se.rais°
(s') autodiviserait /otodivizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.di.vi.zə.ʁɛ au.to.di.vi.se.rait°
(t') autodiviseras /otodivizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.di.vi.zə.ʁa au.to.di.vi.se.ras°
(vous) autodiviserez /otodivizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.di.vi.zə.ʁe au.to.di.vi.se.rez
(vous) autodiviseriez /otodivizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.di.vi.zə.ʁje au.to.di.vi.se.riez
(nous) autodiviserions /otodivizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.di.vi.zə.ʁjɔ̃ au.to.di.vi.se.rions°
(nous) autodiviserons /otodivizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.di.vi.zə.ʁɔ̃ au.to.di.vi.se.rons°
(s') autodiviseront /otodivizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.di.vi.zə.ʁɔ̃ au.to.di.vi.se.ront°
(t') autodivises /otodiviz/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.di.viz au.to.di.vise°s°
(t') autodivises /otodiviz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.di.viz au.to.di.vise°s°
(vous) autodivisez /otodivize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.di.vi.ze au.to.di.vi.sez
(vous) autodivisez /otodivize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.di.vi.ze au.to.di.vi.sez
(vous) autodivisiez /otodivizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.di.vi.zje au.to.di.vi.siez
(vous) autodivisiez /otodivizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.di.vi.zje au.to.di.vi.siez
(nous) autodivisions /otodivizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.di.vi.zjɔ̃ au.to.di.vi.sions°
(nous) autodivisions /otodivizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.di.vi.zjɔ̃ au.to.di.vi.sions°
(nous) autodivisons /otodivizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.di.vi.zɔ̃ au.to.di.vi.sons°
(nous) autodivisons /otodivizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.di.vi.zɔ̃ au.to.di.vi.sons°
(nous) autodivisâmes /otodivizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.di.vi.zam au.to.di.vi.sâme°s°
(s') autodivisât /otodiviza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.di.vi.za au.to.di.vi.sât°
(vous) autodivisâtes /otodivizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.di.vi.zat au.to.di.vi.sâte°s°
(s') autodivisèrent /otodivizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.di.vi.zɛʁ au.to.di.vi.sère°n°t°
(s') autodivisé /otodivize/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.di.vi.ze au.to.di.vi.sé
(s') autodivisée /otodivize/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.di.vi.ze au.to.di.vi.sée°
(s') autodivisées /otodivize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.di.vi.ze au.to.di.vi.sée°s°
(s') autodivisés /otodivize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.di.vi.ze au.to.di.vi.sés°