(s') autocorriger

VER:pron — épicène

/otokoʁiʒe/

Syllabes : o.to.ko.ʁi.ʒe Orthocode : au.to.co.rri.ger

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Corriger (ce qu’on a soi-même fait).
  2. 2. Se corriger soi-même.

Étymologie

Mot composé du préfixe tiré du grec auto- qui signifie soi et corriger.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(m') autocorrige /otokoʁiʒ/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.ko.ʁiʒ au.to.co.rrige
(s') autocorrige /otokoʁiʒ/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.ko.ʁiʒ au.to.co.rrige
(t') autocorrige /otokoʁiʒ/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.ko.ʁiʒ au.to.co.rrige
(m') autocorrige /otokoʁiʒ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.ko.ʁiʒ au.to.co.rrige
(s') autocorrige /otokoʁiʒ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.ko.ʁiʒ au.to.co.rrige
(s') autocorrigea /otokoʁiʒa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒa au.to.co.rri.gea
(m') autocorrigeai /otokoʁiʒɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒɛ au.to.co.rri.geai
(s') autocorrigeaient /otokoʁiʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒɛ au.to.co.rri.geaie°n°t°
(m') autocorrigeais /otokoʁiʒɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒɛ au.to.co.rri.geais°
(t') autocorrigeais /otokoʁiʒɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒɛ au.to.co.rri.geais°
(s') autocorrigeait /otokoʁiʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒɛ au.to.co.rri.geait°
(s') autocorrigeant /otokoʁiʒɑ̃/ participe, present o.to.ko.ʁi.ʒɑ̃ au.to.co.rri.geant°
(t') autocorrigeas /otokoʁiʒa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒa au.to.co.rri.geas°
(m') autocorrigeasse /otokoʁiʒas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒas au.to.co.rri.geasse°
(s') autocorrigeassent /otokoʁiʒas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒas au.to.co.rri.geasse°n°t°
(t') autocorrigeasses /otokoʁiʒas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒas au.to.co.rri.geasse°s°
(vous) autocorrigeassiez /otokoʁiʒasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒa.sje au.to.co.rri.gea.ssiez
(nous) autocorrigeassions /otokoʁiʒasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒa.sjɔ̃ au.to.co.rri.gea.ssions°
(s') autocorrigent /otokoʁiʒ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.ko.ʁiʒ au.to.co.rrigen°t°
(s') autocorrigent /otokoʁiʒ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.ko.ʁiʒ au.to.co.rrigen°t°
(nous) autocorrigeons /otokoʁiʒɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒɔ̃ au.to.co.rri.geons°
(nous) autocorrigeons /otokoʁiʒɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒɔ̃ au.to.co.rri.geons°
(s') autocorriger /otokoʁiʒe/ infinitif o.to.ko.ʁi.ʒe au.to.co.rri.ger
(s') autocorrigera /otokoʁiʒəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁa au.to.co.rri.ge.ra
(m') autocorrigerai /otokoʁiʒəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁɛ au.to.co.rri.ge.rai
(s') autocorrigeraient /otokoʁiʒəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁɛ au.to.co.rri.ge.raie°n°t°
(m') autocorrigerais /otokoʁiʒəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁɛ au.to.co.rri.ge.rais°
(t') autocorrigerais /otokoʁiʒəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁɛ au.to.co.rri.ge.rais°
(s') autocorrigerait /otokoʁiʒəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁɛ au.to.co.rri.ge.rait°
(t') autocorrigeras /otokoʁiʒəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁa au.to.co.rri.ge.ras°
(vous) autocorrigerez /otokoʁiʒəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁe au.to.co.rri.ge.rez
(vous) autocorrigeriez /otokoʁiʒəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁje au.to.co.rri.ge.riez
(nous) autocorrigerions /otokoʁiʒəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁjɔ̃ au.to.co.rri.ge.rions°
(nous) autocorrigerons /otokoʁiʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁɔ̃ au.to.co.rri.ge.rons°
(s') autocorrigeront /otokoʁiʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒə.ʁɔ̃ au.to.co.rri.ge.ront°
(t') autocorriges /otokoʁiʒ/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.ko.ʁiʒ au.to.co.rriges°
(t') autocorriges /otokoʁiʒ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.ko.ʁiʒ au.to.co.rriges°
(vous) autocorrigez /otokoʁiʒe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒe au.to.co.rri.gez
(vous) autocorrigez /otokoʁiʒe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒe au.to.co.rri.gez
(nous) autocorrigeâmes /otokoʁiʒam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒam au.to.co.rri.geâme°s°
(s') autocorrigeât /otokoʁiʒa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.ko.ʁi.ʒa au.to.co.rri.geât°
(vous) autocorrigeâtes /otokoʁiʒat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒat au.to.co.rri.geâte°s°
(vous) autocorrigiez /otokoʁiʒje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒje au.to.co.rri.giez
(vous) autocorrigiez /otokoʁiʒje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒje au.to.co.rri.giez
(nous) autocorrigions /otokoʁiʒjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒjɔ̃ au.to.co.rri.gions°
(nous) autocorrigions /otokoʁiʒjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒjɔ̃ au.to.co.rri.gions°
(s') autocorrigèrent /otokoʁiʒɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.ko.ʁi.ʒɛʁ au.to.co.rri.gère°n°t°
(s') autocorrigé /otokoʁiʒe/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.ko.ʁi.ʒe au.to.co.rri.gé
(s') autocorrigée /otokoʁiʒe/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.ko.ʁi.ʒe au.to.co.rri.gée°
(s') autocorrigées /otokoʁiʒe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.ko.ʁi.ʒe au.to.co.rri.gée°s°
(s') autocorrigés /otokoʁiʒe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.ko.ʁi.ʒe au.to.co.rri.gés°