(s') autoavorter

VER:pron — épicène

/otoavɔʁte/

Syllabes : o.to.a.vɔʁ.te Orthocode : au.to.a.vor.ter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 LM10

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Avorter par soi-même.
    Si votre corps a décidé que vous deviez autoavorter parce que l’embryon que vous portez est malformé ou pour tout autre raison, cela vous arrivera que vous fassiez l’amour ou non.
    En revanche, l’article supprimant toute incrimination pénale à l’encontre de la femme s’étant autoavortée a été validé.

Étymologie

De avorter, avec le préfixe auto-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') autoavorta /otoavɔʁta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.ta au.to.a.vor.ta
(m') autoavortai /otoavɔʁtɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tɛ au.to.a.vor.tai
(s') autoavortaient /otoavɔʁtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tɛ au.to.a.vor.taie°n°t°
(m') autoavortais /otoavɔʁtɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tɛ au.to.a.vor.tais°
(t') autoavortais /otoavɔʁtɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tɛ au.to.a.vor.tais°
(s') autoavortait /otoavɔʁtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tɛ au.to.a.vor.tait°
(s') autoavortant /otoavɔʁtɑ̃/ participe, present o.to.a.vɔʁ.tɑ̃ au.to.a.vor.tant°
(t') autoavortas /otoavɔʁta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.ta au.to.a.vor.tas°
(m') autoavortasse /otoavɔʁtas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tas au.to.a.vor.tasse°
(s') autoavortassent /otoavɔʁtas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tas au.to.a.vor.tasse°n°t°
(t') autoavortasses /otoavɔʁtas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tas au.to.a.vor.tasse°s°
(vous) autoavortassiez /otoavɔʁtasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.ta.sje au.to.a.vor.ta.ssiez
(nous) autoavortassions /otoavɔʁtasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.ta.sjɔ̃ au.to.a.vor.ta.ssions°
(m') autoavorte /otoavɔʁt/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.a.vɔʁt au.to.a.vorte°
(s') autoavorte /otoavɔʁt/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.a.vɔʁt au.to.a.vorte°
(t') autoavorte /otoavɔʁt/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.a.vɔʁt au.to.a.vorte°
(m') autoavorte /otoavɔʁt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.a.vɔʁt au.to.a.vorte°
(s') autoavorte /otoavɔʁt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.a.vɔʁt au.to.a.vorte°
(s') autoavortent /otoavɔʁt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.a.vɔʁt au.to.a.vorte°n°t°
(s') autoavortent /otoavɔʁt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.a.vɔʁt au.to.a.vorte°n°t°
(s') autoavorter /otoavɔʁte/ infinitif o.to.a.vɔʁ.te au.to.a.vor.ter
(s') autoavortera /otoavɔʁtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tə.ʁa au.to.a.vor.te.ra
(m') autoavorterai /otoavɔʁtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tʁɛ au.to.a.vor.te°rai
(s') autoavorteraient /otoavɔʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tə.ʁɛ au.to.a.vor.te.raie°n°t°
(m') autoavorterais /otoavɔʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tə.ʁɛ au.to.a.vor.te.rais°
(t') autoavorterais /otoavɔʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tə.ʁɛ au.to.a.vor.te.rais°
(s') autoavorterait /otoavɔʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tə.ʁɛ au.to.a.vor.te.rait°
(t') autoavorteras /otoavɔʁtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.tə.ʁa au.to.a.vor.te.ras°
(vous) autoavorterez /otoavɔʁtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tə.ʁe au.to.a.vor.te.rez
(vous) autoavorteriez /otoavɔʁtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tə.ʁje au.to.a.vor.te.riez
(nous) autoavorterions /otoavɔʁtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tə.ʁjɔ̃ au.to.a.vor.te.rions°
(nous) autoavorterons /otoavɔʁtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tə.ʁɔ̃ au.to.a.vor.te.rons°
(s') autoavorteront /otoavɔʁtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tə.ʁɔ̃ au.to.a.vor.te.ront°
(t') autoavortes /otoavɔʁt/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.a.vɔʁt au.to.a.vorte°s°
(t') autoavortes /otoavɔʁt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.a.vɔʁt au.to.a.vorte°s°
(vous) autoavortez /otoavɔʁte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.te au.to.a.vor.tez
(vous) autoavortez /otoavɔʁte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.te au.to.a.vor.tez
(vous) autoavortiez /otoavɔʁtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tje au.to.a.vor.tiez
(vous) autoavortiez /otoavɔʁtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tje au.to.a.vor.tiez
(nous) autoavortions /otoavɔʁtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tjɔ̃ au.to.a.vor.tions°
(nous) autoavortions /otoavɔʁtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tjɔ̃ au.to.a.vor.tions°
(nous) autoavortons /otoavɔʁtɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tɔ̃ au.to.a.vor.tons°
(nous) autoavortons /otoavɔʁtɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tɔ̃ au.to.a.vor.tons°
(nous) autoavortâmes /otoavɔʁtam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tam au.to.a.vor.tâme°s°
(s') autoavortât /otoavɔʁta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.a.vɔʁ.ta au.to.a.vor.tât°
(vous) autoavortâtes /otoavɔʁtat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tat au.to.a.vor.tâte°s°
(s') autoavortèrent /otoavɔʁtɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.a.vɔʁ.tɛʁ au.to.a.vor.tère°n°t°
(s') autoavorté /otoavɔʁte/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.a.vɔʁ.te au.to.a.vor.té
(s') autoavortée /otoavɔʁte/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.a.vɔʁ.te au.to.a.vor.tée°
(s') autoavortées /otoavɔʁte/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.a.vɔʁ.te au.to.a.vor.tée°s°
(s') autoavortés /otoavɔʁte/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.a.vɔʁ.te au.to.a.vor.tés°