VER:pron — épicène
/otoaplodiʁ/
Syllabes : o.to.a.plo.diʁ
Orthocode : au.to.a.pplau.dir
Définitions
-
1.
S’applaudir soi-même.
Et là vous pouvez vous autoapplaudir de votre travail !Ayé, je vais m'autoapplaudir alors... !!!!Entre autres, de jolis escarpins (mais je me suis retenue, donc là, je m'autoapplaudis)...
Étymologie
De applaudir, avec le préfixe auto-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') autoapplaudi | /otoaplodi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.di |
| (s') autoapplaudie | /otoaplodi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.die° |
| (s') autoapplaudies | /otoaplodi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.die°s° |
| (s') autoapplaudir | /otoaplodiʁ/ | infinitif | o.to.a.plo.diʁ | au.to.a.pplau.dir |
| (s') autoapplaudira | /otoaplodiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | o.to.a.plo.di.ʁa | au.to.a.pplau.di.ra |
| (m') autoapplaudirai | /otoaplodiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | o.to.a.plo.di.ʁɛ | au.to.a.pplau.di.rai |
| (s') autoapplaudiraient | /otoaplodiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.ʁɛ | au.to.a.pplau.di.raie°n°t° |
| (m') autoapplaudirais | /otoaplodiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | o.to.a.plo.di.ʁɛ | au.to.a.pplau.di.rais° |
| (t') autoapplaudirais | /otoaplodiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | o.to.a.plo.di.ʁɛ | au.to.a.pplau.di.rais° |
| (s') autoapplaudirait | /otoaplodiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | o.to.a.plo.di.ʁɛ | au.to.a.pplau.di.rait° |
| (t') autoapplaudiras | /otoaplodiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | o.to.a.plo.di.ʁa | au.to.a.pplau.di.ras° |
| (s') autoapplaudirent | /otoaplodiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | o.to.a.plo.diʁ | au.to.a.pplau.dire°n°t° |
| (vous) autoapplaudirez | /otoaplodiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.ʁe | au.to.a.pplau.di.rez |
| (vous) autoapplaudiriez | /otoaplodiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.ʁje | au.to.a.pplau.di.riez |
| (nous) autoapplaudirions | /otoaplodiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.ʁjɔ̃ | au.to.a.pplau.di.rions° |
| (nous) autoapplaudirons | /otoaplodiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.ʁɔ̃ | au.to.a.pplau.di.rons° |
| (s') autoapplaudiront | /otoaplodiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.ʁɔ̃ | au.to.a.pplau.di.ront° |
| (m') autoapplaudis | /otoaplodi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.dis° |
| (t') autoapplaudis | /otoaplodi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.dis° |
| (m') autoapplaudis | /otoaplodi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.dis° |
| (t') autoapplaudis | /otoaplodi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.dis° |
| (t') autoapplaudis | /otoaplodi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.dis° |
| (s') autoapplaudis | /otoaplodi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.dis° |
| (s') autoapplaudissaient | /otoaplodisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.sɛ | au.to.a.pplau.di.ssaie°n°t° |
| (m') autoapplaudissais | /otoaplodisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | o.to.a.plo.di.sɛ | au.to.a.pplau.di.ssais° |
| (t') autoapplaudissais | /otoaplodisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | o.to.a.plo.di.sɛ | au.to.a.pplau.di.ssais° |
| (s') autoapplaudissait | /otoaplodisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | o.to.a.plo.di.sɛ | au.to.a.pplau.di.ssait° |
| (s') autoapplaudissant | /otoaplodisɑ̃/ | participe, present | o.to.a.plo.di.sɑ̃ | au.to.a.pplau.di.ssant° |
| (m') autoapplaudisse | /otoaplodis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | o.to.a.plo.dis | au.to.a.pplau.disse° |
| (m') autoapplaudisse | /otoaplodis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | o.to.a.plo.dis | au.to.a.pplau.disse° |
| (s') autoapplaudisse | /otoaplodis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | o.to.a.plo.dis | au.to.a.pplau.disse° |
| (s') autoapplaudissent | /otoaplodis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | o.to.a.plo.dis | au.to.a.pplau.disse°n°t° |
| (s') autoapplaudissent | /otoaplodis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.to.a.plo.dis | au.to.a.pplau.disse°n°t° |
| (s') autoapplaudissent | /otoaplodis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | o.to.a.plo.dis | au.to.a.pplau.disse°n°t° |
| (t') autoapplaudisses | /otoaplodis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | o.to.a.plo.dis | au.to.a.pplau.disse°s° |
| (t') autoapplaudisses | /otoaplodis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | o.to.a.plo.dis | au.to.a.pplau.disse°s° |
| (vous) autoapplaudissez | /otoaplodise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.se | au.to.a.pplau.di.ssez |
| (vous) autoapplaudissez | /otoaplodise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.se | au.to.a.pplau.di.ssez |
| (vous) autoapplaudissiez | /otoaplodisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.sje | au.to.a.pplau.di.ssiez |
| (vous) autoapplaudissiez | /otoaplodisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.sje | au.to.a.pplau.di.ssiez |
| (vous) autoapplaudissiez | /otoaplodisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.sje | au.to.a.pplau.di.ssiez |
| (nous) autoapplaudissions | /otoaplodisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.sjɔ̃ | au.to.a.pplau.di.ssions° |
| (nous) autoapplaudissions | /otoaplodisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.sjɔ̃ | au.to.a.pplau.di.ssions° |
| (nous) autoapplaudissions | /otoaplodisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.sjɔ̃ | au.to.a.pplau.di.ssions° |
| (nous) autoapplaudissons | /otoaplodisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.sɔ̃ | au.to.a.pplau.di.ssons° |
| (nous) autoapplaudissons | /otoaplodisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | o.to.a.plo.di.sɔ̃ | au.to.a.pplau.di.ssons° |
| (s') autoapplaudit | /otoaplodi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.dit° |
| (s') autoapplaudit | /otoaplodi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.dit° |
| (nous) autoapplaudîmes | /otoaplodim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | o.to.a.plo.dim | au.to.a.pplau.dîme°s° |
| (s') autoapplaudît | /otoaplodi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | o.to.a.plo.di | au.to.a.pplau.dît° |
| (vous) autoapplaudîtes | /otoaplodit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | o.to.a.plo.dit | au.to.a.pplau.dîte°s° |