(s') autoappauvrir

VER:pron — épicène

/otoapovʁiʁ/

Syllabes : o.to.a.po.vʁiʁ Orthocode : au.to.a.ppau.vrir

Définitions

  1. 1. Appauvrir soi-même.
    Resté sous l'emprise du classicisme, le théâtre n’a pas peu contribué à autoappauvrir son langage spécifique par hypertrophie du langage articulé.

Étymologie

De appauvrir, avec le préfixe auto-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') autoappauvri /otoapovʁi/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vri
(s') autoappauvrie /otoapovʁi/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vrie°
(s') autoappauvries /otoapovʁi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vrie°s°
(s') autoappauvrir /otoapovʁiʁ/ infinitif o.to.a.po.vʁiʁ au.to.a.ppau.vrir
(s') autoappauvrira /otoapovʁiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.a.po.vʁi.ʁa au.to.a.ppau.vri.ra
(m') autoappauvrirai /otoapovʁiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.a.po.vʁi.ʁɛ au.to.a.ppau.vri.rai
(s') autoappauvriraient /otoapovʁiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.ʁɛ au.to.a.ppau.vri.raie°n°t°
(m') autoappauvrirais /otoapovʁiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.a.po.vʁi.ʁɛ au.to.a.ppau.vri.rais°
(t') autoappauvrirais /otoapovʁiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.a.po.vʁi.ʁɛ au.to.a.ppau.vri.rais°
(s') autoappauvrirait /otoapovʁiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.a.po.vʁi.ʁɛ au.to.a.ppau.vri.rait°
(t') autoappauvriras /otoapovʁiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.a.po.vʁi.ʁa au.to.a.ppau.vri.ras°
(s') autoappauvrirent /otoapovʁiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.a.po.vʁiʁ au.to.a.ppau.vrire°n°t°
(vous) autoappauvrirez /otoapovʁiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.ʁe au.to.a.ppau.vri.rez
(vous) autoappauvririez /otoapovʁiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.ʁje au.to.a.ppau.vri.riez
(nous) autoappauvririons /otoapovʁiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.ʁjɔ̃ au.to.a.ppau.vri.rions°
(nous) autoappauvrirons /otoapovʁiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.ʁɔ̃ au.to.a.ppau.vri.rons°
(s') autoappauvriront /otoapovʁiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.ʁɔ̃ au.to.a.ppau.vri.ront°
(m') autoappauvris /otoapovʁi/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vris°
(t') autoappauvris /otoapovʁi/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vris°
(m') autoappauvris /otoapovʁi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vris°
(t') autoappauvris /otoapovʁi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vris°
(t') autoappauvris /otoapovʁi/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vris°
(s') autoappauvris /otoapovʁi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vris°
(s') autoappauvrissaient /otoapovʁisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.sɛ au.to.a.ppau.vri.ssaie°n°t°
(m') autoappauvrissais /otoapovʁisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.a.po.vʁi.sɛ au.to.a.ppau.vri.ssais°
(t') autoappauvrissais /otoapovʁisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.a.po.vʁi.sɛ au.to.a.ppau.vri.ssais°
(s') autoappauvrissait /otoapovʁisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.a.po.vʁi.sɛ au.to.a.ppau.vri.ssait°
(s') autoappauvrissant /otoapovʁisɑ̃/ participe, present o.to.a.po.vʁi.sɑ̃ au.to.a.ppau.vri.ssant°
(m') autoappauvrisse /otoapovʁis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.a.po.vʁis au.to.a.ppau.vrisse°
(m') autoappauvrisse /otoapovʁis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.a.po.vʁis au.to.a.ppau.vrisse°
(s') autoappauvrisse /otoapovʁis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.a.po.vʁis au.to.a.ppau.vrisse°
(s') autoappauvrissent /otoapovʁis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.a.po.vʁis au.to.a.ppau.vrisse°n°t°
(s') autoappauvrissent /otoapovʁis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.a.po.vʁis au.to.a.ppau.vrisse°n°t°
(s') autoappauvrissent /otoapovʁis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.a.po.vʁis au.to.a.ppau.vrisse°n°t°
(t') autoappauvrisses /otoapovʁis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.a.po.vʁis au.to.a.ppau.vrisse°s°
(t') autoappauvrisses /otoapovʁis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.a.po.vʁis au.to.a.ppau.vrisse°s°
(vous) autoappauvrissez /otoapovʁise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.se au.to.a.ppau.vri.ssez
(vous) autoappauvrissez /otoapovʁise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.se au.to.a.ppau.vri.ssez
(vous) autoappauvrissiez /otoapovʁisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.sje au.to.a.ppau.vri.ssiez
(vous) autoappauvrissiez /otoapovʁisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.sje au.to.a.ppau.vri.ssiez
(vous) autoappauvrissiez /otoapovʁisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.sje au.to.a.ppau.vri.ssiez
(nous) autoappauvrissions /otoapovʁisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.sjɔ̃ au.to.a.ppau.vri.ssions°
(nous) autoappauvrissions /otoapovʁisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.sjɔ̃ au.to.a.ppau.vri.ssions°
(nous) autoappauvrissions /otoapovʁisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.sjɔ̃ au.to.a.ppau.vri.ssions°
(nous) autoappauvrissons /otoapovʁisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.sɔ̃ au.to.a.ppau.vri.ssons°
(nous) autoappauvrissons /otoapovʁisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.po.vʁi.sɔ̃ au.to.a.ppau.vri.ssons°
(s') autoappauvrit /otoapovʁi/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vrit°
(s') autoappauvrit /otoapovʁi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vrit°
(nous) autoappauvrîmes /otoapovʁim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.a.po.vʁim au.to.a.ppau.vrîme°s°
(s') autoappauvrît /otoapovʁi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.a.po.vʁi au.to.a.ppau.vrît°
(vous) autoappauvrîtes /otoapovʁit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.a.po.vʁit au.to.a.ppau.vrîte°s°