(s') autoantérioriser

VER:pron — épicène

/otoɑ̃teʁjoʁize/

Syllabes : o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.ze Orthocode : au.to.an.té.rio.ri.ser

Définitions

  1. 1. Se priver soi-même du droit de protéger quelque chose en le divulguant avant de faire la demande de protection.
    Les nouveaux services en ligne devront être garantis pour ne pas autoantérioriser les œuvres mises en ligne.

Étymologie

De antérioriser, avec le préfixe auto-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') autoantériorisa /otoɑ̃teʁjoʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.za au.to.an.té.rio.ri.sa
(m') autoantériorisai /otoɑ̃teʁjoʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zɛ au.to.an.té.rio.ri.sai
(s') autoantériorisaient /otoɑ̃teʁjoʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zɛ au.to.an.té.rio.ri.saie°n°t°
(m') autoantériorisais /otoɑ̃teʁjoʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zɛ au.to.an.té.rio.ri.sais°
(t') autoantériorisais /otoɑ̃teʁjoʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zɛ au.to.an.té.rio.ri.sais°
(s') autoantériorisait /otoɑ̃teʁjoʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zɛ au.to.an.té.rio.ri.sait°
(s') autoantériorisant /otoɑ̃teʁjoʁizɑ̃/ participe, present o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zɑ̃ au.to.an.té.rio.ri.sant°
(t') autoantériorisas /otoɑ̃teʁjoʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.za au.to.an.té.rio.ri.sas°
(m') autoantériorisasse /otoɑ̃teʁjoʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zas au.to.an.té.rio.ri.sasse°
(s') autoantériorisassent /otoɑ̃teʁjoʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zas au.to.an.té.rio.ri.sasse°n°t°
(t') autoantériorisasses /otoɑ̃teʁjoʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zas au.to.an.té.rio.ri.sasse°s°
(vous) autoantériorisassiez /otoɑ̃teʁjoʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.za.sje au.to.an.té.rio.ri.sa.ssiez
(nous) autoantériorisassions /otoɑ̃teʁjoʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.za.sjɔ̃ au.to.an.té.rio.ri.sa.ssions°
(m') autoantériorise /otoɑ̃teʁjoʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁiz au.to.an.té.rio.rise°
(s') autoantériorise /otoɑ̃teʁjoʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁiz au.to.an.té.rio.rise°
(t') autoantériorise /otoɑ̃teʁjoʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁiz au.to.an.té.rio.rise°
(m') autoantériorise /otoɑ̃teʁjoʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁiz au.to.an.té.rio.rise°
(s') autoantériorise /otoɑ̃teʁjoʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁiz au.to.an.té.rio.rise°
(s') autoantériorisent /otoɑ̃teʁjoʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁiz au.to.an.té.rio.rise°n°t°
(s') autoantériorisent /otoɑ̃teʁjoʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁiz au.to.an.té.rio.rise°n°t°
(s') autoantérioriser /otoɑ̃teʁjoʁize/ infinitif o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.ze au.to.an.té.rio.ri.ser
(s') autoantériorisera /otoɑ̃teʁjoʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁa au.to.an.té.rio.ri.se.ra
(m') autoantérioriserai /otoɑ̃teʁjoʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁɛ au.to.an.té.rio.ri.se.rai
(s') autoantérioriseraient /otoɑ̃teʁjoʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁɛ au.to.an.té.rio.ri.se.raie°n°t°
(m') autoantérioriserais /otoɑ̃teʁjoʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁɛ au.to.an.té.rio.ri.se.rais°
(t') autoantérioriserais /otoɑ̃teʁjoʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁɛ au.to.an.té.rio.ri.se.rais°
(s') autoantérioriserait /otoɑ̃teʁjoʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁɛ au.to.an.té.rio.ri.se.rait°
(t') autoantérioriseras /otoɑ̃teʁjoʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁa au.to.an.té.rio.ri.se.ras°
(vous) autoantérioriserez /otoɑ̃teʁjoʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁe au.to.an.té.rio.ri.se.rez
(vous) autoantérioriseriez /otoɑ̃teʁjoʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁje au.to.an.té.rio.ri.se.riez
(nous) autoantérioriserions /otoɑ̃teʁjoʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁjɔ̃ au.to.an.té.rio.ri.se.rions°
(nous) autoantérioriserons /otoɑ̃teʁjoʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁɔ̃ au.to.an.té.rio.ri.se.rons°
(s') autoantérioriseront /otoɑ̃teʁjoʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zə.ʁɔ̃ au.to.an.té.rio.ri.se.ront°
(t') autoantériorises /otoɑ̃teʁjoʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁiz au.to.an.té.rio.rise°s°
(t') autoantériorises /otoɑ̃teʁjoʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁiz au.to.an.té.rio.rise°s°
(vous) autoantériorisez /otoɑ̃teʁjoʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.ze au.to.an.té.rio.ri.sez
(vous) autoantériorisez /otoɑ̃teʁjoʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.ze au.to.an.té.rio.ri.sez
(vous) autoantériorisiez /otoɑ̃teʁjoʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zje au.to.an.té.rio.ri.siez
(vous) autoantériorisiez /otoɑ̃teʁjoʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zje au.to.an.té.rio.ri.siez
(nous) autoantériorisions /otoɑ̃teʁjoʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zjɔ̃ au.to.an.té.rio.ri.sions°
(nous) autoantériorisions /otoɑ̃teʁjoʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zjɔ̃ au.to.an.té.rio.ri.sions°
(nous) autoantériorisons /otoɑ̃teʁjoʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zɔ̃ au.to.an.té.rio.ri.sons°
(nous) autoantériorisons /otoɑ̃teʁjoʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zɔ̃ au.to.an.té.rio.ri.sons°
(nous) autoantériorisâmes /otoɑ̃teʁjoʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zam au.to.an.té.rio.ri.sâme°s°
(s') autoantériorisât /otoɑ̃teʁjoʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.za au.to.an.té.rio.ri.sât°
(vous) autoantériorisâtes /otoɑ̃teʁjoʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zat au.to.an.té.rio.ri.sâte°s°
(s') autoantériorisèrent /otoɑ̃teʁjoʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.zɛʁ au.to.an.té.rio.ri.sère°n°t°
(s') autoantériorisé /otoɑ̃teʁjoʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.ze au.to.an.té.rio.ri.sé
(s') autoantériorisée /otoɑ̃teʁjoʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.ze au.to.an.té.rio.ri.sée°
(s') autoantériorisées /otoɑ̃teʁjoʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.ze au.to.an.té.rio.ri.sée°s°
(s') autoantériorisés /otoɑ̃teʁjoʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.ɑ̃.te.ʁjo.ʁi.ze au.to.an.té.rio.ri.sés°