VER:pron — épicène
/otoamɔʁtiʁ/
Syllabes : o.to.a.mɔʁ.tiʁ
Orthocode : au.to.a.mor.tir
Définitions
-
1.
S’amortir par soi-même.
Un des principal défaut des élèves en treuillé est de vouloir surpiloter et surcorriger tous les mouvements du planeur au lieu de le laisser s'autoamortir jusqu'à sa position de stabilité.et enfin, le HP peut remuer beaucoup d'air, si la réponse de son caisson est mauvaise, il peut s'autoamortir et diminuer sa restit.
Étymologie
De amortir, avec le préfixe auto-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') autoamorti | /otoamɔʁti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.ti |
| (s') autoamortie | /otoamɔʁti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tie° |
| (s') autoamorties | /otoamɔʁti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tie°s° |
| (s') autoamortir | /otoamɔʁtiʁ/ | infinitif | o.to.a.mɔʁ.tiʁ | au.to.a.mor.tir |
| (s') autoamortira | /otoamɔʁtiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁa | au.to.a.mor.ti.ra |
| (m') autoamortirai | /otoamɔʁtiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | au.to.a.mor.ti.rai |
| (s') autoamortiraient | /otoamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | au.to.a.mor.ti.raie°n°t° |
| (m') autoamortirais | /otoamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | au.to.a.mor.ti.rais° |
| (t') autoamortirais | /otoamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | au.to.a.mor.ti.rais° |
| (s') autoamortirait | /otoamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | au.to.a.mor.ti.rait° |
| (t') autoamortiras | /otoamɔʁtiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁa | au.to.a.mor.ti.ras° |
| (s') autoamortirent | /otoamɔʁtiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.tiʁ | au.to.a.mor.tire°n°t° |
| (vous) autoamortirez | /otoamɔʁtiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁe | au.to.a.mor.ti.rez |
| (vous) autoamortiriez | /otoamɔʁtiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁje | au.to.a.mor.ti.riez |
| (nous) autoamortirions | /otoamɔʁtiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁjɔ̃ | au.to.a.mor.ti.rions° |
| (nous) autoamortirons | /otoamɔʁtiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁɔ̃ | au.to.a.mor.ti.rons° |
| (s') autoamortiront | /otoamɔʁtiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.ʁɔ̃ | au.to.a.mor.ti.ront° |
| (m') autoamortis | /otoamɔʁti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tis° |
| (t') autoamortis | /otoamɔʁti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tis° |
| (m') autoamortis | /otoamɔʁti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tis° |
| (t') autoamortis | /otoamɔʁti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tis° |
| (t') autoamortis | /otoamɔʁti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tis° |
| (s') autoamortis | /otoamɔʁti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tis° |
| (s') autoamortissaient | /otoamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.sɛ | au.to.a.mor.ti.ssaie°n°t° |
| (m') autoamortissais | /otoamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti.sɛ | au.to.a.mor.ti.ssais° |
| (t') autoamortissais | /otoamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti.sɛ | au.to.a.mor.ti.ssais° |
| (s') autoamortissait | /otoamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti.sɛ | au.to.a.mor.ti.ssait° |
| (s') autoamortissant | /otoamɔʁtisɑ̃/ | participe, present | o.to.a.mɔʁ.ti.sɑ̃ | au.to.a.mor.ti.ssant° |
| (m') autoamortisse | /otoamɔʁtis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.tis | au.to.a.mor.tisse° |
| (m') autoamortisse | /otoamɔʁtis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.tis | au.to.a.mor.tisse° |
| (s') autoamortisse | /otoamɔʁtis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.tis | au.to.a.mor.tisse° |
| (s') autoamortissent | /otoamɔʁtis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.tis | au.to.a.mor.tisse°n°t° |
| (s') autoamortissent | /otoamɔʁtis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.tis | au.to.a.mor.tisse°n°t° |
| (s') autoamortissent | /otoamɔʁtis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.tis | au.to.a.mor.tisse°n°t° |
| (t') autoamortisses | /otoamɔʁtis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.tis | au.to.a.mor.tisse°s° |
| (t') autoamortisses | /otoamɔʁtis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.tis | au.to.a.mor.tisse°s° |
| (vous) autoamortissez | /otoamɔʁtise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.se | au.to.a.mor.ti.ssez |
| (vous) autoamortissez | /otoamɔʁtise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.se | au.to.a.mor.ti.ssez |
| (vous) autoamortissiez | /otoamɔʁtisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.sje | au.to.a.mor.ti.ssiez |
| (vous) autoamortissiez | /otoamɔʁtisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.sje | au.to.a.mor.ti.ssiez |
| (vous) autoamortissiez | /otoamɔʁtisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.sje | au.to.a.mor.ti.ssiez |
| (nous) autoamortissions | /otoamɔʁtisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.sjɔ̃ | au.to.a.mor.ti.ssions° |
| (nous) autoamortissions | /otoamɔʁtisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.sjɔ̃ | au.to.a.mor.ti.ssions° |
| (nous) autoamortissions | /otoamɔʁtisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.sjɔ̃ | au.to.a.mor.ti.ssions° |
| (nous) autoamortissons | /otoamɔʁtisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.sɔ̃ | au.to.a.mor.ti.ssons° |
| (nous) autoamortissons | /otoamɔʁtisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.ti.sɔ̃ | au.to.a.mor.ti.ssons° |
| (s') autoamortit | /otoamɔʁti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tit° |
| (s') autoamortit | /otoamɔʁti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tit° |
| (nous) autoamortîmes | /otoamɔʁtim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.tim | au.to.a.mor.tîme°s° |
| (s') autoamortît | /otoamɔʁti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | o.to.a.mɔʁ.ti | au.to.a.mor.tît° |
| (vous) autoamortîtes | /otoamɔʁtit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | o.to.a.mɔʁ.tit | au.to.a.mor.tîte°s° |