(s') autoamorcer

VER:pron — épicène

/otoamɔʁse/

Syllabes : o.to.a.mɔʁ.se Orthocode : au.to.a.mor.cer

Définitions

  1. 1. informatique Compiler (un compilateur) avec une version de ce même compilateur (tournant sur une machine où il est possible de l’exécuter).
  2. 2. S’amorcer soi-même.
    Par contre, isolée du réseau par suite d’une ouverture de ligne, une génératrice asynchrone peut s’autoamorcer sur les batteries de compensation qui restent branchées à ses bornes.
    Il est vrai que même si votre voyant de batterie est grillé votre alternateur va s’autoamorcer en passant un certain moteur.

Étymologie

De amorcer, avec le préfixe auto-.

Synonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(m') autoamorce /otoamɔʁs/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.a.mɔʁs au.to.a.morce°
(s') autoamorce /otoamɔʁs/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.a.mɔʁs au.to.a.morce°
(t') autoamorce /otoamɔʁs/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.a.mɔʁs au.to.a.morce°
(m') autoamorce /otoamɔʁs/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.a.mɔʁs au.to.a.morce°
(s') autoamorce /otoamɔʁs/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.a.mɔʁs au.to.a.morce°
(s') autoamorcent /otoamɔʁs/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.a.mɔʁs au.to.a.morce°n°t°
(s') autoamorcent /otoamɔʁs/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.a.mɔʁs au.to.a.morce°n°t°
(s') autoamorcer /otoamɔʁse/ infinitif o.to.a.mɔʁ.se au.to.a.mor.cer
(s') autoamorcera /otoamɔʁsəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sə.ʁa au.to.a.mor.ce.ra
(m') autoamorcerai /otoamɔʁsəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sə.ʁɛ au.to.a.mor.ce.rai
(s') autoamorceraient /otoamɔʁsəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sə.ʁɛ au.to.a.mor.ce.raie°n°t°
(m') autoamorcerais /otoamɔʁsəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sə.ʁɛ au.to.a.mor.ce.rais°
(t') autoamorcerais /otoamɔʁsəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sə.ʁɛ au.to.a.mor.ce.rais°
(s') autoamorcerait /otoamɔʁsəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sə.ʁɛ au.to.a.mor.ce.rait°
(t') autoamorceras /otoamɔʁsəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sə.ʁa au.to.a.mor.ce.ras°
(vous) autoamorcerez /otoamɔʁsəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sə.ʁe au.to.a.mor.ce.rez
(vous) autoamorceriez /otoamɔʁsəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sə.ʁje au.to.a.mor.ce.riez
(nous) autoamorcerions /otoamɔʁsəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sə.ʁjɔ̃ au.to.a.mor.ce.rions°
(nous) autoamorcerons /otoamɔʁsəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sə.ʁɔ̃ au.to.a.mor.ce.rons°
(s') autoamorceront /otoamɔʁsəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sə.ʁɔ̃ au.to.a.mor.ce.ront°
(t') autoamorces /otoamɔʁs/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.a.mɔʁs au.to.a.morce°s°
(t') autoamorces /otoamɔʁs/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.a.mɔʁs au.to.a.morce°s°
(vous) autoamorcez /otoamɔʁse/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.se au.to.a.mor.cez
(vous) autoamorcez /otoamɔʁse/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.se au.to.a.mor.cez
(vous) autoamorciez /otoamɔʁsje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sje au.to.a.mor.ciez
(vous) autoamorciez /otoamɔʁsje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sje au.to.a.mor.ciez
(nous) autoamorcions /otoamɔʁsjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sjɔ̃ au.to.a.mor.cions°
(nous) autoamorcions /otoamɔʁsjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sjɔ̃ au.to.a.mor.cions°
(s') autoamorcèrent /otoamɔʁsɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sɛʁ au.to.a.mor.cère°n°t°
(s') autoamorcé /otoamɔʁse/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.a.mɔʁ.se au.to.a.mor.cé
(s') autoamorcée /otoamɔʁse/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.a.mɔʁ.se au.to.a.mor.cée°
(s') autoamorcées /otoamɔʁse/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.a.mɔʁ.se au.to.a.mor.cée°s°
(s') autoamorcés /otoamɔʁse/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.a.mɔʁ.se au.to.a.mor.cés°
(s') autoamorça /otoamɔʁsa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sa au.to.a.mor.ça
(m') autoamorçai /otoamɔʁsɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sɛ au.to.a.mor.çai
(s') autoamorçaient /otoamɔʁsɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sɛ au.to.a.mor.çaie°n°t°
(m') autoamorçais /otoamɔʁsɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sɛ au.to.a.mor.çais°
(t') autoamorçais /otoamɔʁsɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sɛ au.to.a.mor.çais°
(s') autoamorçait /otoamɔʁsɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sɛ au.to.a.mor.çait°
(s') autoamorçant /otoamɔʁsɑ̃/ participe, present o.to.a.mɔʁ.sɑ̃ au.to.a.mor.çant°
(t') autoamorças /otoamɔʁsa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sa au.to.a.mor.ças°
(m') autoamorçasse /otoamɔʁsas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sas au.to.a.mor.çasse°
(s') autoamorçassent /otoamɔʁsas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sas au.to.a.mor.çasse°n°t°
(t') autoamorçasses /otoamɔʁsas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sas au.to.a.mor.çasse°s°
(vous) autoamorçassiez /otoamɔʁsasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sa.sje au.to.a.mor.ça.ssiez
(nous) autoamorçassions /otoamɔʁsasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sa.sjɔ̃ au.to.a.mor.ça.ssions°
(nous) autoamorçons /otoamɔʁsɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sɔ̃ au.to.a.mor.çons°
(nous) autoamorçons /otoamɔʁsɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sɔ̃ au.to.a.mor.çons°
(nous) autoamorçâmes /otoamɔʁsam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sam au.to.a.mor.çâme°s°
(s') autoamorçât /otoamɔʁsa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.a.mɔʁ.sa au.to.a.mor.çât°
(vous) autoamorçâtes /otoamɔʁsat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.a.mɔʁ.sat au.to.a.mor.çâte°s°