(s') autoadmirer

VER:pron — épicène

/otoadmiʁe/

Syllabes : o.to.a.dmi.ʁe Orthocode : au.to.a.dmi.rer

Définitions

  1. 1. S’admirer soi-même.
    Et comme cette caste s'autoadmire et s'autoprotège tout en partageant la même vision monolithique de la société, en cas de dérapage, il n'ya pas de garde-fou.
    La meute de couples qui s'autoadmirent continuellement nous invite à sa table.

Étymologie

De admirer, avec le préfixe auto-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') autoadmira /otoadmiʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁa au.to.a.dmi.ra
(m') autoadmirai /otoadmiʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁɛ au.to.a.dmi.rai
(s') autoadmiraient /otoadmiʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁɛ au.to.a.dmi.raie°n°t°
(m') autoadmirais /otoadmiʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁɛ au.to.a.dmi.rais°
(t') autoadmirais /otoadmiʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁɛ au.to.a.dmi.rais°
(s') autoadmirait /otoadmiʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁɛ au.to.a.dmi.rait°
(s') autoadmirant /otoadmiʁɑ̃/ participe, present o.to.a.dmi.ʁɑ̃ au.to.a.dmi.rant°
(t') autoadmiras /otoadmiʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁa au.to.a.dmi.ras°
(m') autoadmirasse /otoadmiʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁas au.to.a.dmi.rasse°
(s') autoadmirassent /otoadmiʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁas au.to.a.dmi.rasse°n°t°
(t') autoadmirasses /otoadmiʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁas au.to.a.dmi.rasse°s°
(vous) autoadmirassiez /otoadmiʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁa.sje au.to.a.dmi.ra.ssiez
(nous) autoadmirassions /otoadmiʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁa.sjɔ̃ au.to.a.dmi.ra.ssions°
(m') autoadmire /otoadmiʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.a.dmiʁ au.to.a.dmire°
(s') autoadmire /otoadmiʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.a.dmiʁ au.to.a.dmire°
(t') autoadmire /otoadmiʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.a.dmiʁ au.to.a.dmire°
(m') autoadmire /otoadmiʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.a.dmiʁ au.to.a.dmire°
(s') autoadmire /otoadmiʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.a.dmiʁ au.to.a.dmire°
(s') autoadmirent /otoadmiʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.a.dmiʁ au.to.a.dmire°n°t°
(s') autoadmirent /otoadmiʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.a.dmiʁ au.to.a.dmire°n°t°
(s') autoadmirer /otoadmiʁe/ infinitif o.to.a.dmi.ʁe au.to.a.dmi.rer
(s') autoadmirera /otoadmiʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁə.ʁa au.to.a.dmi.re.ra
(m') autoadmirerai /otoadmiʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁə.ʁɛ au.to.a.dmi.re.rai
(s') autoadmireraient /otoadmiʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁə.ʁɛ au.to.a.dmi.re.raie°n°t°
(m') autoadmirerais /otoadmiʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁə.ʁɛ au.to.a.dmi.re.rais°
(t') autoadmirerais /otoadmiʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁə.ʁɛ au.to.a.dmi.re.rais°
(s') autoadmirerait /otoadmiʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁə.ʁɛ au.to.a.dmi.re.rait°
(t') autoadmireras /otoadmiʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁə.ʁa au.to.a.dmi.re.ras°
(vous) autoadmirerez /otoadmiʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁə.ʁe au.to.a.dmi.re.rez
(vous) autoadmireriez /otoadmiʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁə.ʁje au.to.a.dmi.re.riez
(nous) autoadmirerions /otoadmiʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁə.ʁjɔ̃ au.to.a.dmi.re.rions°
(nous) autoadmirerons /otoadmiʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁə.ʁɔ̃ au.to.a.dmi.re.rons°
(s') autoadmireront /otoadmiʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁə.ʁɔ̃ au.to.a.dmi.re.ront°
(t') autoadmires /otoadmiʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.a.dmiʁ au.to.a.dmire°s°
(t') autoadmires /otoadmiʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.a.dmiʁ au.to.a.dmire°s°
(vous) autoadmirez /otoadmiʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁe au.to.a.dmi.rez
(vous) autoadmirez /otoadmiʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁe au.to.a.dmi.rez
(vous) autoadmiriez /otoadmiʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁje au.to.a.dmi.riez
(vous) autoadmiriez /otoadmiʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁje au.to.a.dmi.riez
(nous) autoadmirions /otoadmiʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁjɔ̃ au.to.a.dmi.rions°
(nous) autoadmirions /otoadmiʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁjɔ̃ au.to.a.dmi.rions°
(nous) autoadmirons /otoadmiʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁɔ̃ au.to.a.dmi.rons°
(nous) autoadmirons /otoadmiʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁɔ̃ au.to.a.dmi.rons°
(nous) autoadmirâmes /otoadmiʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁam au.to.a.dmi.râme°s°
(s') autoadmirât /otoadmiʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.a.dmi.ʁa au.to.a.dmi.rât°
(vous) autoadmirâtes /otoadmiʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁat au.to.a.dmi.râte°s°
(s') autoadmirèrent /otoadmiʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.a.dmi.ʁɛʁ au.to.a.dmi.rère°n°t°
(s') autoadmiré /otoadmiʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.a.dmi.ʁe au.to.a.dmi.ré
(s') autoadmirée /otoadmiʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.a.dmi.ʁe au.to.a.dmi.rée°
(s') autoadmirées /otoadmiʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.a.dmi.ʁe au.to.a.dmi.rée°s°
(s') autoadmirés /otoadmiʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.a.dmi.ʁe au.to.a.dmi.rés°