Conjugaison de auto-provoquer

verbe1er groupetransitif direct

Indicatif présent
jeauto-provoque
tuauto-provoques
il, elleauto-provoque
nousauto-provoquons
vousauto-provoquez
ils, ellesauto-provoquent
Indicatif imparfait
jeauto-provoquais
tuauto-provoquais
il, elleauto-provoquait
nousauto-provoquions
vousauto-provoquiez
ils, ellesauto-provoquaient
Indicatif passé simple
jeauto-provoquai
tuauto-provoquas
il, elleauto-provoqua
nousauto-provoquâmes
vousauto-provoquâtes
ils, ellesauto-provoquèrent
Indicatif futur
jeauto-provoquerai
tuauto-provoqueras
il, elleauto-provoquera
nousauto-provoquerons
vousauto-provoquerez
ils, ellesauto-provoqueront
Subjonctif présent
jeauto-provoque
tuauto-provoques
il, elleauto-provoque
nousauto-provoquions
vousauto-provoquiez
ils, ellesauto-provoquent
Subjonctif imparfait
jeauto-provoquasse
tuauto-provoquasses
il, elleauto-provoquât
nousauto-provoquassions
vousauto-provoquassiez
ils, ellesauto-provoquassent
Conditionnel présent
jeauto-provoquerais
tuauto-provoquerais
il, elleauto-provoquerait
nousauto-provoquerions
vousauto-provoqueriez
ils, ellesauto-provoqueraient
Impératif présent
auto-provoque
auto-provoquons
auto-provoquez
Formes non personnelles
passé participe singulier fémininauto-provoquée
passé participe singulier masculinauto-provoqué
présent participeauto-provoquant
infinitifauto-provoquer
passé participe pluriel fémininauto-provoquées
passé participe pluriel masculinauto-provoqués