assarmenter

VER — épicène

/asaʁmɑ̃te/

Syllabes : a.saʁ.mɑ̃.te Orthocode : a.ssar.men.ter

Définitions

  1. 1. viticulture Supprimer les sarments d'une vigne après la taille.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
assarmenta /asaʁmɑ̃ta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.ta a.ssar.men.ta
assarmentai /asaʁmɑ̃tɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tɛ a.ssar.men.tai
assarmentaient /asaʁmɑ̃tɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tɛ a.ssar.men.taie°n°t°
assarmentais /asaʁmɑ̃tɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tɛ a.ssar.men.tais°
assarmentais /asaʁmɑ̃tɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tɛ a.ssar.men.tais°
assarmentait /asaʁmɑ̃tɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tɛ a.ssar.men.tait°
assarmentant /asaʁmɑ̃tɑ̃/ participe, present a.saʁ.mɑ̃.tɑ̃ a.ssar.men.tant°
assarmentas /asaʁmɑ̃ta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.ta a.ssar.men.tas°
assarmentasse /asaʁmɑ̃tas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tas a.ssar.men.tasse°
assarmentassent /asaʁmɑ̃tas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tas a.ssar.men.tasse°n°t°
assarmentasses /asaʁmɑ̃tas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tas a.ssar.men.tasse°s°
assarmentassiez /asaʁmɑ̃tasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.ta.sje a.ssar.men.ta.ssiez
assarmentassions /asaʁmɑ̃tasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.ta.sjɔ̃ a.ssar.men.ta.ssions°
assarmente /asaʁmɑ̃t/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃t a.ssar.mente°
assarmente /asaʁmɑ̃t/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃t a.ssar.mente°
assarmente /asaʁmɑ̃t/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃t a.ssar.mente°
assarmente /asaʁmɑ̃t/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃t a.ssar.mente°
assarmente /asaʁmɑ̃t/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃t a.ssar.mente°
assarmentent /asaʁmɑ̃t/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃t a.ssar.mente°n°t°
assarmentent /asaʁmɑ̃t/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃t a.ssar.mente°n°t°
assarmenter /asaʁmɑ̃te/ infinitif a.saʁ.mɑ̃.te a.ssar.men.ter
assarmentera /asaʁmɑ̃təʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁa a.ssar.men.te.ra
assarmenterai /asaʁmɑ̃tʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tʁɛ a.ssar.men.te°rai
assarmenteraient /asaʁmɑ̃təʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁɛ a.ssar.men.te.raie°n°t°
assarmenterais /asaʁmɑ̃təʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁɛ a.ssar.men.te.rais°
assarmenterais /asaʁmɑ̃təʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁɛ a.ssar.men.te.rais°
assarmenterait /asaʁmɑ̃təʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁɛ a.ssar.men.te.rait°
assarmenteras /asaʁmɑ̃təʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁa a.ssar.men.te.ras°
assarmenterez /asaʁmɑ̃təʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁe a.ssar.men.te.rez
assarmenteriez /asaʁmɑ̃təʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁje a.ssar.men.te.riez
assarmenterions /asaʁmɑ̃təʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁjɔ̃ a.ssar.men.te.rions°
assarmenterons /asaʁmɑ̃təʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁɔ̃ a.ssar.men.te.rons°
assarmenteront /asaʁmɑ̃təʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tə.ʁɔ̃ a.ssar.men.te.ront°
assarmentes /asaʁmɑ̃t/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃t a.ssar.mente°s°
assarmentes /asaʁmɑ̃t/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃t a.ssar.mente°s°
assarmentez /asaʁmɑ̃te/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.te a.ssar.men.tez
assarmentez /asaʁmɑ̃te/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.te a.ssar.men.tez
assarmentiez /asaʁmɑ̃tje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tje a.ssar.men.tiez
assarmentiez /asaʁmɑ̃tje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tje a.ssar.men.tiez
assarmentions /asaʁmɑ̃tjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tjɔ̃ a.ssar.men.tions°
assarmentions /asaʁmɑ̃tjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tjɔ̃ a.ssar.men.tions°
assarmentons /asaʁmɑ̃tɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tɔ̃ a.ssar.men.tons°
assarmentons /asaʁmɑ̃tɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tɔ̃ a.ssar.men.tons°
assarmentâmes /asaʁmɑ̃tam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tam a.ssar.men.tâme°s°
assarmentât /asaʁmɑ̃ta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.saʁ.mɑ̃.ta a.ssar.men.tât°
assarmentâtes /asaʁmɑ̃tat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tat a.ssar.men.tâte°s°
assarmentèrent /asaʁmɑ̃tɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.saʁ.mɑ̃.tɛʁ a.ssar.men.tère°n°t°
assarmenté /asaʁmɑ̃te/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.saʁ.mɑ̃.te a.ssar.men.té
assarmentée /asaʁmɑ̃te/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.saʁ.mɑ̃.te a.ssar.men.tée°
assarmentées /asaʁmɑ̃te/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.saʁ.mɑ̃.te a.ssar.men.tée°s°
assarmentés /asaʁmɑ̃te/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.saʁ.mɑ̃.te a.ssar.men.tés°