VER — épicène
/aʁistotelize/
Syllabes : a.ʁis.to.te.li.ze
Orthocode : a.ris.to.té.li.ser
Définitions
- 1. Raisonner à la manière d’Aristote.
-
2.
Rendre aristotélicien.
C'est un projet intellectuel cohérent, même s'il nous déconcerte : aristotéliser le Liber de causis, pour trouver le vrai sens - théologique - du péripatétisme ;On voit ainsi comment Schiller n'est pas parvenu à "aristotéliser" Kant sans temporaliser l'idée de liberté.
Étymologie
De Aristote, avec le suffixe -iser.
Synonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| aristotélisa | /aʁistoteliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.za | a.ris.to.té.li.sa |
| aristotélisai | /aʁistotelizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zɛ | a.ris.to.té.li.sai |
| aristotélisaient | /aʁistotelizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zɛ | a.ris.to.té.li.saie°n°t° |
| aristotélisais | /aʁistotelizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zɛ | a.ris.to.té.li.sais° |
| aristotélisais | /aʁistotelizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zɛ | a.ris.to.té.li.sais° |
| aristotélisait | /aʁistotelizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zɛ | a.ris.to.té.li.sait° |
| aristotélisant | /aʁistotelizɑ̃/ | participe, present | a.ʁis.to.te.li.zɑ̃ | a.ris.to.té.li.sant° |
| aristotélisas | /aʁistoteliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.za | a.ris.to.té.li.sas° |
| aristotélisasse | /aʁistotelizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zas | a.ris.to.té.li.sasse° |
| aristotélisassent | /aʁistotelizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zas | a.ris.to.té.li.sasse°n°t° |
| aristotélisasses | /aʁistotelizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zas | a.ris.to.té.li.sasse°s° |
| aristotélisassiez | /aʁistotelizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.za.sje | a.ris.to.té.li.sa.ssiez |
| aristotélisassions | /aʁistotelizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.za.sjɔ̃ | a.ris.to.té.li.sa.ssions° |
| aristotélise | /aʁistoteliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.ʁis.to.te.liz | a.ris.to.té.lise° |
| aristotélise | /aʁistoteliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.ʁis.to.te.liz | a.ris.to.té.lise° |
| aristotélise | /aʁistoteliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.ʁis.to.te.liz | a.ris.to.té.lise° |
| aristotélise | /aʁistoteliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.ʁis.to.te.liz | a.ris.to.té.lise° |
| aristotélise | /aʁistoteliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.ʁis.to.te.liz | a.ris.to.té.lise° |
| aristotélisent | /aʁistoteliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.liz | a.ris.to.té.lise°n°t° |
| aristotélisent | /aʁistoteliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.liz | a.ris.to.té.lise°n°t° |
| aristotéliser | /aʁistotelize/ | infinitif | a.ʁis.to.te.li.ze | a.ris.to.té.li.ser |
| aristotélisera | /aʁistotelizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁa | a.ris.to.té.li.se.ra |
| aristotéliserai | /aʁistotelizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁɛ | a.ris.to.té.li.se.rai |
| aristotéliseraient | /aʁistotelizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁɛ | a.ris.to.té.li.se.raie°n°t° |
| aristotéliserais | /aʁistotelizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁɛ | a.ris.to.té.li.se.rais° |
| aristotéliserais | /aʁistotelizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁɛ | a.ris.to.té.li.se.rais° |
| aristotéliserait | /aʁistotelizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁɛ | a.ris.to.té.li.se.rait° |
| aristotéliseras | /aʁistotelizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁa | a.ris.to.té.li.se.ras° |
| aristotéliserez | /aʁistotelizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁe | a.ris.to.té.li.se.rez |
| aristotéliseriez | /aʁistotelizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁje | a.ris.to.té.li.se.riez |
| aristotéliserions | /aʁistotelizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁjɔ̃ | a.ris.to.té.li.se.rions° |
| aristotéliserons | /aʁistotelizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁɔ̃ | a.ris.to.té.li.se.rons° |
| aristotéliseront | /aʁistotelizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zə.ʁɔ̃ | a.ris.to.té.li.se.ront° |
| aristotélises | /aʁistoteliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.ʁis.to.te.liz | a.ris.to.té.lise°s° |
| aristotélises | /aʁistoteliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.ʁis.to.te.liz | a.ris.to.té.lise°s° |
| aristotélisez | /aʁistotelize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.ze | a.ris.to.té.li.sez |
| aristotélisez | /aʁistotelize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.ze | a.ris.to.té.li.sez |
| aristotélisiez | /aʁistotelizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zje | a.ris.to.té.li.siez |
| aristotélisiez | /aʁistotelizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zje | a.ris.to.té.li.siez |
| aristotélisions | /aʁistotelizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zjɔ̃ | a.ris.to.té.li.sions° |
| aristotélisions | /aʁistotelizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zjɔ̃ | a.ris.to.té.li.sions° |
| aristotélisons | /aʁistotelizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zɔ̃ | a.ris.to.té.li.sons° |
| aristotélisons | /aʁistotelizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zɔ̃ | a.ris.to.té.li.sons° |
| aristotélisâmes | /aʁistotelizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zam | a.ris.to.té.li.sâme°s° |
| aristotélisât | /aʁistoteliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.ʁis.to.te.li.za | a.ris.to.té.li.sât° |
| aristotélisâtes | /aʁistotelizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zat | a.ris.to.té.li.sâte°s° |
| aristotélisèrent | /aʁistotelizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.ʁis.to.te.li.zɛʁ | a.ris.to.té.li.sère°n°t° |
| aristotélisé | /aʁistotelize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.ʁis.to.te.li.ze | a.ris.to.té.li.sé |
| aristotélisée | /aʁistotelize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.ʁis.to.te.li.ze | a.ris.to.té.li.sée° |
| aristotélisées | /aʁistotelize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.ʁis.to.te.li.ze | a.ris.to.té.li.sée°s° |
| aristotélisés | /aʁistotelize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | a.ʁis.to.te.li.ze | a.ris.to.té.li.sés° |