VER — masculin
/aʁɡotize/
Syllabes : aʁ.ɡo.ti.ze
Orthocode : ar.go.ti.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
LM10
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Parler argot.
Pour conserver à ce texte sa vigueur subversive, Renaud a dû, en 1983, l'argotiser fortement : "Monsieur le Président / Je vous fais une bafouille / Que vous lirez sûr'ment / Si vous avez des couilles".Soyez tous mes invités. Nous allons argotiser, contrepéter entre gens de bonne compagnie et déguster à l'unisson un langage tellement frais qu'il en est certes parfois cru, mais réellement instructif sur la société dans laquelle nous vivons.
Étymologie
→ voir argot
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| argotisa | /aʁɡotiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.za | ar.go.ti.sa |
| argotisai | /aʁɡotizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zɛ | ar.go.ti.sai |
| argotisaient | /aʁɡotizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zɛ | ar.go.ti.saie°n°t° |
| argotisais | /aʁɡotizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zɛ | ar.go.ti.sais° |
| argotisais | /aʁɡotizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zɛ | ar.go.ti.sais° |
| argotisait | /aʁɡotizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zɛ | ar.go.ti.sait° |
| argotisant | /aʁɡotizɑ̃/ | participe, present | aʁ.ɡo.ti.zɑ̃ | ar.go.ti.sant° |
| argotisas | /aʁɡotiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.za | ar.go.ti.sas° |
| argotisasse | /aʁɡotizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zas | ar.go.ti.sasse° |
| argotisassent | /aʁɡotizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zas | ar.go.ti.sasse°n°t° |
| argotisasses | /aʁɡotizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zas | ar.go.ti.sasse°s° |
| argotisassiez | /aʁɡotizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.za.sje | ar.go.ti.sa.ssiez |
| argotisassions | /aʁɡotizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.za.sjɔ̃ | ar.go.ti.sa.ssions° |
| argotise | /aʁɡotiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | aʁ.ɡo.tiz | ar.go.tise° |
| argotise | /aʁɡotiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | aʁ.ɡo.tiz | ar.go.tise° |
| argotise | /aʁɡotiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | aʁ.ɡo.tiz | ar.go.tise° |
| argotise | /aʁɡotiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | aʁ.ɡo.tiz | ar.go.tise° |
| argotise | /aʁɡotiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | aʁ.ɡo.tiz | ar.go.tise° |
| argotisent | /aʁɡotiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | aʁ.ɡo.tiz | ar.go.tise°n°t° |
| argotisent | /aʁɡotiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | aʁ.ɡo.tiz | ar.go.tise°n°t° |
| argotiser | /aʁɡotize/ | infinitif | aʁ.ɡo.ti.ze | ar.go.ti.ser |
| argotisera | /aʁɡotizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁa | ar.go.ti.se.ra |
| argotiserai | /aʁɡotizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁɛ | ar.go.ti.se.rai |
| argotiseraient | /aʁɡotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁɛ | ar.go.ti.se.raie°n°t° |
| argotiserais | /aʁɡotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁɛ | ar.go.ti.se.rais° |
| argotiserais | /aʁɡotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁɛ | ar.go.ti.se.rais° |
| argotiserait | /aʁɡotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁɛ | ar.go.ti.se.rait° |
| argotiseras | /aʁɡotizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁa | ar.go.ti.se.ras° |
| argotiserez | /aʁɡotizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁe | ar.go.ti.se.rez |
| argotiseriez | /aʁɡotizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁje | ar.go.ti.se.riez |
| argotiserions | /aʁɡotizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁjɔ̃ | ar.go.ti.se.rions° |
| argotiserons | /aʁɡotizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁɔ̃ | ar.go.ti.se.rons° |
| argotiseront | /aʁɡotizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zə.ʁɔ̃ | ar.go.ti.se.ront° |
| argotises | /aʁɡotiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | aʁ.ɡo.tiz | ar.go.tise°s° |
| argotises | /aʁɡotiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | aʁ.ɡo.tiz | ar.go.tise°s° |
| argotisez | /aʁɡotize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.ze | ar.go.ti.sez |
| argotisez | /aʁɡotize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.ze | ar.go.ti.sez |
| argotisiez | /aʁɡotizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zje | ar.go.ti.siez |
| argotisiez | /aʁɡotizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zje | ar.go.ti.siez |
| argotisions | /aʁɡotizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zjɔ̃ | ar.go.ti.sions° |
| argotisions | /aʁɡotizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zjɔ̃ | ar.go.ti.sions° |
| argotisons | /aʁɡotizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zɔ̃ | ar.go.ti.sons° |
| argotisons | /aʁɡotizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zɔ̃ | ar.go.ti.sons° |
| argotisâmes | /aʁɡotizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zam | ar.go.ti.sâme°s° |
| argotisât | /aʁɡotiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | aʁ.ɡo.ti.za | ar.go.ti.sât° |
| argotisâtes | /aʁɡotizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zat | ar.go.ti.sâte°s° |
| argotisèrent | /aʁɡotizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | aʁ.ɡo.ti.zɛʁ | ar.go.ti.sère°n°t° |
| argotisé | /aʁɡotize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | aʁ.ɡo.ti.ze | ar.go.ti.sé |