appoltronner

VER — épicène

/apɔltʁɔne/

Syllabes : a.pɔl.tʁɔ.ne Orthocode : a.ppol.tro.nner

Définitions

  1. 1. vieilli Rendre poltron.

Étymologie

De poltron, avec le préfixe a-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
appoltronna /apɔltʁona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.na a.ppol.tro.nna
appoltronnai /apɔltʁonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nɛ a.ppol.tro.nnai
appoltronnaient /apɔltʁonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nɛ a.ppol.tro.nnaie°n°t°
appoltronnais /apɔltʁonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nɛ a.ppol.tro.nnais°
appoltronnais /apɔltʁonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nɛ a.ppol.tro.nnais°
appoltronnait /apɔltʁonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nɛ a.ppol.tro.nnait°
appoltronnant /apɔltʁonɑ̃/ participe, present a.pɔl.tʁo.nɑ̃ a.ppol.tro.nnant°
appoltronnas /apɔltʁona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.na a.ppol.tro.nnas°
appoltronnasse /apɔltʁonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nas a.ppol.tro.nnasse°
appoltronnassent /apɔltʁonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nas a.ppol.tro.nnasse°n°t°
appoltronnasses /apɔltʁonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nas a.ppol.tro.nnasse°s°
appoltronnassiez /apɔltʁonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.na.sje a.ppol.tro.nna.ssiez
appoltronnassions /apɔltʁonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.na.sjɔ̃ a.ppol.tro.nna.ssions°
appoltronne /apɔltʁɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁɔn a.ppol.tronne°
appoltronne /apɔltʁɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁɔn a.ppol.tronne°
appoltronne /apɔltʁɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁɔn a.ppol.tronne°
appoltronne /apɔltʁɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁɔn a.ppol.tronne°
appoltronne /apɔltʁɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁɔn a.ppol.tronne°
appoltronnent /apɔltʁɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔn a.ppol.tronne°n°t°
appoltronnent /apɔltʁɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔn a.ppol.tronne°n°t°
appoltronner /apɔltʁɔne/ infinitif a.pɔl.tʁɔ.ne a.ppol.tro.nner
appoltronnera /apɔltʁɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁa a.ppol.tro.nne.ra
appoltronnerai /apɔltʁɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁɛ a.ppol.tro.nne.rai
appoltronneraient /apɔltʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁɛ a.ppol.tro.nne.raie°n°t°
appoltronnerais /apɔltʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁɛ a.ppol.tro.nne.rais°
appoltronnerais /apɔltʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁɛ a.ppol.tro.nne.rais°
appoltronnerait /apɔltʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁɛ a.ppol.tro.nne.rait°
appoltronneras /apɔltʁɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁa a.ppol.tro.nne.ras°
appoltronnerez /apɔltʁɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁe a.ppol.tro.nne.rez
appoltronneriez /apɔltʁɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁje a.ppol.tro.nne.riez
appoltronnerions /apɔltʁɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁjɔ̃ a.ppol.tro.nne.rions°
appoltronnerons /apɔltʁɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁɔ̃ a.ppol.tro.nne.rons°
appoltronneront /apɔltʁɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.nə.ʁɔ̃ a.ppol.tro.nne.ront°
appoltronnes /apɔltʁɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁɔn a.ppol.tronne°s°
appoltronnes /apɔltʁɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁɔn a.ppol.tronne°s°
appoltronnez /apɔltʁone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ne a.ppol.tro.nnez
appoltronnez /apɔltʁone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ne a.ppol.tro.nnez
appoltronniez /apɔltʁɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.nje a.ppol.tro.nniez
appoltronniez /apɔltʁɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.nje a.ppol.tro.nniez
appoltronnions /apɔltʁɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.njɔ̃ a.ppol.tro.nnions°
appoltronnions /apɔltʁɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁɔ.njɔ̃ a.ppol.tro.nnions°
appoltronnons /apɔltʁonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nɔ̃ a.ppol.tro.nnons°
appoltronnons /apɔltʁonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nɔ̃ a.ppol.tro.nnons°
appoltronnâmes /apɔltʁonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nam a.ppol.tro.nnâme°s°
appoltronnât /apɔltʁona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.na a.ppol.tro.nnât°
appoltronnâtes /apɔltʁonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nat a.ppol.tro.nnâte°s°
appoltronnèrent /apɔltʁonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nɛʁ a.ppol.tro.nnère°n°t°
appoltronné /apɔltʁone/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.pɔl.tʁo.ne a.ppol.tro.nné
appoltronnée /apɔltʁone/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.pɔl.tʁo.ne a.ppol.tro.nnée°
appoltronnées /apɔltʁone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.pɔl.tʁo.ne a.ppol.tro.nnée°s°
appoltronnés /apɔltʁone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.pɔl.tʁo.ne a.ppol.tro.nnés°