(s') apoltronnir

VER:pron — épicène

/apɔltʁoniʁ/

Syllabes : a.pɔl.tʁo.niʁ Orthocode : a.pol.tro.nnir

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 Frantext

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. vieilli Rendre poltron, lâche.
    Il devenait de moins en moins menaçant et avait l’air tout apoltronni de sa rencontre.
  2. 2. fauconnerie Couper les ongles des pouces d'un oiseau de proie.
  3. 3. vieilli Devenir poltron.

Étymologie

De poltron.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') apoltronni /apɔltʁoni/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nni
(s') apoltronnie /apɔltʁoni/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnie°
(s') apoltronnies /apɔltʁoni/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnie°s°
(s') apoltronnir /apɔltʁoniʁ/ infinitif a.pɔl.tʁo.niʁ a.pol.tro.nnir
(s') apoltronnira /apɔltʁoniʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni.ʁa a.pol.tro.nni.ra
(m') apoltronnirai /apɔltʁoniʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni.ʁɛ a.pol.tro.nni.rai
(s') apoltronniraient /apɔltʁoniʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.ʁɛ a.pol.tro.nni.raie°n°t°
(m') apoltronnirais /apɔltʁoniʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni.ʁɛ a.pol.tro.nni.rais°
(t') apoltronnirais /apɔltʁoniʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni.ʁɛ a.pol.tro.nni.rais°
(s') apoltronnirait /apɔltʁoniʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni.ʁɛ a.pol.tro.nni.rait°
(t') apoltronniras /apɔltʁoniʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni.ʁa a.pol.tro.nni.ras°
(s') apoltronnirent /apɔltʁoniʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.niʁ a.pol.tro.nnire°n°t°
(vous) apoltronnirez /apɔltʁoniʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.ʁe a.pol.tro.nni.rez
(vous) apoltronniriez /apɔltʁoniʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.ʁje a.pol.tro.nni.riez
(nous) apoltronnirions /apɔltʁoniʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.ʁjɔ̃ a.pol.tro.nni.rions°
(nous) apoltronnirons /apɔltʁoniʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.ʁɔ̃ a.pol.tro.nni.rons°
(s') apoltronniront /apɔltʁoniʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.ʁɔ̃ a.pol.tro.nni.ront°
(m') apoltronnis /apɔltʁoni/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnis°
(t') apoltronnis /apɔltʁoni/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnis°
(m') apoltronnis /apɔltʁoni/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnis°
(t') apoltronnis /apɔltʁoni/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnis°
(t') apoltronnis /apɔltʁoni/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnis°
(s') apoltronnis /apɔltʁoni/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnis°
(s') apoltronnissaient /apɔltʁonisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.sɛ a.pol.tro.nni.ssaie°n°t°
(m') apoltronnissais /apɔltʁonisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni.sɛ a.pol.tro.nni.ssais°
(t') apoltronnissais /apɔltʁonisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni.sɛ a.pol.tro.nni.ssais°
(s') apoltronnissait /apɔltʁonisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni.sɛ a.pol.tro.nni.ssait°
(s') apoltronnissant /apɔltʁonisɑ̃/ participe, present a.pɔl.tʁo.ni.sɑ̃ a.pol.tro.nni.ssant°
(m') apoltronnisse /apɔltʁonis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nis a.pol.tro.nnisse°
(m') apoltronnisse /apɔltʁonis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nis a.pol.tro.nnisse°
(s') apoltronnisse /apɔltʁonis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nis a.pol.tro.nnisse°
(s') apoltronnissent /apɔltʁonis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nis a.pol.tro.nnisse°n°t°
(s') apoltronnissent /apɔltʁonis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nis a.pol.tro.nnisse°n°t°
(s') apoltronnissent /apɔltʁonis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nis a.pol.tro.nnisse°n°t°
(t') apoltronnisses /apɔltʁonis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nis a.pol.tro.nnisse°s°
(t') apoltronnisses /apɔltʁonis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.pɔl.tʁo.nis a.pol.tro.nnisse°s°
(vous) apoltronnissez /apɔltʁonise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.se a.pol.tro.nni.ssez
(vous) apoltronnissez /apɔltʁonise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.se a.pol.tro.nni.ssez
(vous) apoltronnissiez /apɔltʁonisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.sje a.pol.tro.nni.ssiez
(vous) apoltronnissiez /apɔltʁonisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.sje a.pol.tro.nni.ssiez
(vous) apoltronnissiez /apɔltʁonisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.sje a.pol.tro.nni.ssiez
(nous) apoltronnissions /apɔltʁonisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.sjɔ̃ a.pol.tro.nni.ssions°
(nous) apoltronnissions /apɔltʁonisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.sjɔ̃ a.pol.tro.nni.ssions°
(nous) apoltronnissions /apɔltʁonisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.sjɔ̃ a.pol.tro.nni.ssions°
(nous) apoltronnissons /apɔltʁonisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.sɔ̃ a.pol.tro.nni.ssons°
(nous) apoltronnissons /apɔltʁonisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.ni.sɔ̃ a.pol.tro.nni.ssons°
(s') apoltronnit /apɔltʁoni/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnit°
(s') apoltronnit /apɔltʁoni/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnit°
(nous) apoltronnîmes /apɔltʁonim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nim a.pol.tro.nnîme°s°
(s') apoltronnît /apɔltʁoni/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.pɔl.tʁo.ni a.pol.tro.nnît°
(vous) apoltronnîtes /apɔltʁonit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.pɔl.tʁo.nit a.pol.tro.nnîte°s°