(s') aplaventrir

VER:pron — épicène

/aplavɑ̃tʁiʁ/

Syllabes : a.pla.vɑ̃.tʁiʁ Orthocode : a.pla.ven.trir

Définitions

  1. 1. rare Se mettre à plat ventre, s’aplatir complètement.
    Pourquoi devrions nous nous aplaventrir à ce point ?
    D'une certaine façon, on pense que la loi nᵒ 103, c'est d'une certaine façon s’aplaventrir.
    Qu'Israël s’aplaventrisse devant les fous furieux musulmans intégristes ?

Étymologie

De à plat ventre.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') aplaventri /aplavɑ̃tʁi/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.tri
(s') aplaventrie /aplavɑ̃tʁi/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.trie°
(s') aplaventries /aplavɑ̃tʁi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.trie°s°
(s') aplaventrir /aplavɑ̃tʁiʁ/ infinitif a.pla.vɑ̃.tʁiʁ a.pla.ven.trir
(s') aplaventrira /aplavɑ̃tʁiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁa a.pla.ven.tri.ra
(m') aplaventrirai /aplavɑ̃tʁiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁɛ a.pla.ven.tri.rai
(s') aplaventriraient /aplavɑ̃tʁiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁɛ a.pla.ven.tri.raie°n°t°
(m') aplaventrirais /aplavɑ̃tʁiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁɛ a.pla.ven.tri.rais°
(t') aplaventrirais /aplavɑ̃tʁiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁɛ a.pla.ven.tri.rais°
(s') aplaventrirait /aplavɑ̃tʁiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁɛ a.pla.ven.tri.rait°
(t') aplaventriras /aplavɑ̃tʁiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁa a.pla.ven.tri.ras°
(s') aplaventrirent /aplavɑ̃tʁiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁiʁ a.pla.ven.trire°n°t°
(vous) aplaventrirez /aplavɑ̃tʁiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁe a.pla.ven.tri.rez
(vous) aplaventririez /aplavɑ̃tʁiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁje a.pla.ven.tri.riez
(nous) aplaventririons /aplavɑ̃tʁiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁjɔ̃ a.pla.ven.tri.rions°
(nous) aplaventrirons /aplavɑ̃tʁiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁɔ̃ a.pla.ven.tri.rons°
(s') aplaventriront /aplavɑ̃tʁiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.ʁɔ̃ a.pla.ven.tri.ront°
(m') aplaventris /aplavɑ̃tʁi/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.tris°
(t') aplaventris /aplavɑ̃tʁi/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.tris°
(m') aplaventris /aplavɑ̃tʁi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.tris°
(t') aplaventris /aplavɑ̃tʁi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.tris°
(t') aplaventris /aplavɑ̃tʁi/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.tris°
(s') aplaventris /aplavɑ̃tʁi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.tris°
(s') aplaventrissaient /aplavɑ̃tʁisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.sɛ a.pla.ven.tri.ssaie°n°t°
(m') aplaventrissais /aplavɑ̃tʁisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi.sɛ a.pla.ven.tri.ssais°
(t') aplaventrissais /aplavɑ̃tʁisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi.sɛ a.pla.ven.tri.ssais°
(s') aplaventrissait /aplavɑ̃tʁisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi.sɛ a.pla.ven.tri.ssait°
(s') aplaventrissant /aplavɑ̃tʁisɑ̃/ participe, present a.pla.vɑ̃.tʁi.sɑ̃ a.pla.ven.tri.ssant°
(m') aplaventrisse /aplavɑ̃tʁis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁis a.pla.ven.trisse°
(m') aplaventrisse /aplavɑ̃tʁis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁis a.pla.ven.trisse°
(s') aplaventrisse /aplavɑ̃tʁis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁis a.pla.ven.trisse°
(s') aplaventrissent /aplavɑ̃tʁis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁis a.pla.ven.trisse°n°t°
(s') aplaventrissent /aplavɑ̃tʁis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁis a.pla.ven.trisse°n°t°
(s') aplaventrissent /aplavɑ̃tʁis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁis a.pla.ven.trisse°n°t°
(t') aplaventrisses /aplavɑ̃tʁis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁis a.pla.ven.trisse°s°
(t') aplaventrisses /aplavɑ̃tʁis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁis a.pla.ven.trisse°s°
(vous) aplaventrissez /aplavɑ̃tʁise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.se a.pla.ven.tri.ssez
(vous) aplaventrissez /aplavɑ̃tʁise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.se a.pla.ven.tri.ssez
(vous) aplaventrissiez /aplavɑ̃tʁisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.sje a.pla.ven.tri.ssiez
(vous) aplaventrissiez /aplavɑ̃tʁisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.sje a.pla.ven.tri.ssiez
(vous) aplaventrissiez /aplavɑ̃tʁisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.sje a.pla.ven.tri.ssiez
(nous) aplaventrissions /aplavɑ̃tʁisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.sjɔ̃ a.pla.ven.tri.ssions°
(nous) aplaventrissions /aplavɑ̃tʁisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.sjɔ̃ a.pla.ven.tri.ssions°
(nous) aplaventrissions /aplavɑ̃tʁisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.sjɔ̃ a.pla.ven.tri.ssions°
(nous) aplaventrissons /aplavɑ̃tʁisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.sɔ̃ a.pla.ven.tri.ssons°
(nous) aplaventrissons /aplavɑ̃tʁisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁi.sɔ̃ a.pla.ven.tri.ssons°
(s') aplaventrit /aplavɑ̃tʁi/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.trit°
(s') aplaventrit /aplavɑ̃tʁi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.trit°
(nous) aplaventrîmes /aplavɑ̃tʁim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁim a.pla.ven.trîme°s°
(s') aplaventrît /aplavɑ̃tʁi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.pla.vɑ̃.tʁi a.pla.ven.trît°
(vous) aplaventrîtes /aplavɑ̃tʁit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.pla.vɑ̃.tʁit a.pla.ven.trîte°s°