VER — épicène
/ɑ̃twaze/
Syllabes : ɑ̃.twa.ze
Orthocode : an.toi.ser
Définitions
-
1.
Disposer le fumier en fumerons, de place en place, dans un champ, pour l’épandre ensuite.
Il faudrait, pour le conjuguer, les ivresses de la plume capricieuse de Mme de Sévigné quand elle écrivait à son cousin, M. de Coulanges, pour les anthologies scolaires des siècles futurs : « Savez-vous ce qu’est antoiser ? Il faut que je vous l’explique : antoiser est la plus jolie chose du monde. C’est disposer, comme au jeu d’échecs, le fumier de la ferme en petit tas bien réguliers parmi une pièce de terre. Après quoi, on l’éparpillera en batifolant. Dès qu’on en sait tant, on sait antoiser. »
Étymologie
Probablement du verbe du XIIᵉ siècle teser, tendre, étendre. Littré le considère comme une variante de entoiser.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| antoisa | /ɑ̃twaza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɑ̃.twa.za | an.toi.sa |
| antoisai | /ɑ̃twazɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɑ̃.twa.zɛ | an.toi.sai |
| antoisaient | /ɑ̃twazɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zɛ | an.toi.saie°n°t° |
| antoisais | /ɑ̃twazɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.twa.zɛ | an.toi.sais° |
| antoisais | /ɑ̃twazɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.twa.zɛ | an.toi.sais° |
| antoisait | /ɑ̃twazɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.twa.zɛ | an.toi.sait° |
| antoisant | /ɑ̃twazɑ̃/ | participe, present | ɑ̃.twa.zɑ̃ | an.toi.sant° |
| antoisas | /ɑ̃twaza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɑ̃.twa.za | an.toi.sas° |
| antoisasse | /ɑ̃twazas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.twa.zas | an.toi.sasse° |
| antoisassent | /ɑ̃twazas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zas | an.toi.sasse°n°t° |
| antoisasses | /ɑ̃twazas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.twa.zas | an.toi.sasse°s° |
| antoisassiez | /ɑ̃twazasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.twa.za.sje | an.toi.sa.ssiez |
| antoisassions | /ɑ̃twazasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.twa.za.sjɔ̃ | an.toi.sa.ssions° |
| antoise | /ɑ̃twaz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.twaz | an.toise° |
| antoise | /ɑ̃twaz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.twaz | an.toise° |
| antoise | /ɑ̃twaz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.twaz | an.toise° |
| antoise | /ɑ̃twaz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.twaz | an.toise° |
| antoise | /ɑ̃twaz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.twaz | an.toise° |
| antoisent | /ɑ̃twaz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.twaz | an.toise°n°t° |
| antoisent | /ɑ̃twaz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.twaz | an.toise°n°t° |
| antoiser | /ɑ̃twaze/ | infinitif | ɑ̃.twa.ze | an.toi.ser |
| antoisera | /ɑ̃twazəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɑ̃.twa.zə.ʁa | an.toi.se.ra |
| antoiserai | /ɑ̃twazəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɑ̃.twa.zə.ʁɛ | an.toi.se.rai |
| antoiseraient | /ɑ̃twazəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zə.ʁɛ | an.toi.se.raie°n°t° |
| antoiserais | /ɑ̃twazəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.twa.zə.ʁɛ | an.toi.se.rais° |
| antoiserais | /ɑ̃twazəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.twa.zə.ʁɛ | an.toi.se.rais° |
| antoiserait | /ɑ̃twazəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.twa.zə.ʁɛ | an.toi.se.rait° |
| antoiseras | /ɑ̃twazəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɑ̃.twa.zə.ʁa | an.toi.se.ras° |
| antoiserez | /ɑ̃twazəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zə.ʁe | an.toi.se.rez |
| antoiseriez | /ɑ̃twazəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zə.ʁje | an.toi.se.riez |
| antoiserions | /ɑ̃twazəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zə.ʁjɔ̃ | an.toi.se.rions° |
| antoiserons | /ɑ̃twazəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zə.ʁɔ̃ | an.toi.se.rons° |
| antoiseront | /ɑ̃twazəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zə.ʁɔ̃ | an.toi.se.ront° |
| antoises | /ɑ̃twaz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.twaz | an.toise°s° |
| antoises | /ɑ̃twaz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.twaz | an.toise°s° |
| antoisez | /ɑ̃twaze/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.twa.ze | an.toi.sez |
| antoisez | /ɑ̃twaze/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.twa.ze | an.toi.sez |
| antoisiez | /ɑ̃twazje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zje | an.toi.siez |
| antoisiez | /ɑ̃twazje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zje | an.toi.siez |
| antoisions | /ɑ̃twazjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zjɔ̃ | an.toi.sions° |
| antoisions | /ɑ̃twazjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zjɔ̃ | an.toi.sions° |
| antoisons | /ɑ̃twazɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zɔ̃ | an.toi.sons° |
| antoisons | /ɑ̃twazɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zɔ̃ | an.toi.sons° |
| antoisâmes | /ɑ̃twazam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zam | an.toi.sâme°s° |
| antoisât | /ɑ̃twaza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.twa.za | an.toi.sât° |
| antoisâtes | /ɑ̃twazat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zat | an.toi.sâte°s° |
| antoisèrent | /ɑ̃twazɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɑ̃.twa.zɛʁ | an.toi.sère°n°t° |
| antoisé | /ɑ̃twaze/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɑ̃.twa.ze | an.toi.sé |
| antoisée | /ɑ̃twaze/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɑ̃.twa.ze | an.toi.sée° |
| antoisées | /ɑ̃twaze/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɑ̃.twa.ze | an.toi.sée°s° |
| antoisés | /ɑ̃twaze/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɑ̃.twa.ze | an.toi.sés° |