(s') anonchalir

VER:pron — épicène

/anɔ̃ʃaliʁ/

Syllabes : a.nɔ̃.ʃa.liʁ Orthocode : a.non.cha.lir

Définitions

  1. 1. vieilli Se relâcher, s’alanguir.
    Zaël méprisait de s’anonchalir aux bazars (où l’on vend des étoffes brodées de contes de fées), aux cafés (où de tremblantes mains défrisent la chevelure parfumée des adolescents).
    Sur une place circulaire, entourée de bâtisses sordides, s’anonchalissaient des hidalgos en feutres coniques, avec des prunelles de félins et de noires moustaches circonflexes.

Étymologie

De nonchalant avec le préfixe a- et la désinence -ir.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') anonchali /anɔ̃ʃali/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.li
(s') anonchalie /anɔ̃ʃali/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lie°
(s') anonchalies /anɔ̃ʃali/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lie°s°
(s') anonchalir /anɔ̃ʃaliʁ/ infinitif a.nɔ̃.ʃa.liʁ a.non.cha.lir
(s') anonchalira /anɔ̃ʃaliʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li.ʁa a.non.cha.li.ra
(m') anonchalirai /anɔ̃ʃaliʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li.ʁɛ a.non.cha.li.rai
(s') anonchaliraient /anɔ̃ʃaliʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.ʁɛ a.non.cha.li.raie°n°t°
(m') anonchalirais /anɔ̃ʃaliʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li.ʁɛ a.non.cha.li.rais°
(t') anonchalirais /anɔ̃ʃaliʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li.ʁɛ a.non.cha.li.rais°
(s') anonchalirait /anɔ̃ʃaliʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li.ʁɛ a.non.cha.li.rait°
(t') anonchaliras /anɔ̃ʃaliʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li.ʁa a.non.cha.li.ras°
(s') anonchalirent /anɔ̃ʃaliʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.liʁ a.non.cha.lire°n°t°
(vous) anonchalirez /anɔ̃ʃaliʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.ʁe a.non.cha.li.rez
(vous) anonchaliriez /anɔ̃ʃaliʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.ʁje a.non.cha.li.riez
(nous) anonchalirions /anɔ̃ʃaliʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.ʁjɔ̃ a.non.cha.li.rions°
(nous) anonchalirons /anɔ̃ʃaliʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.ʁɔ̃ a.non.cha.li.rons°
(s') anonchaliront /anɔ̃ʃaliʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.ʁɔ̃ a.non.cha.li.ront°
(m') anonchalis /anɔ̃ʃali/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lis°
(t') anonchalis /anɔ̃ʃali/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lis°
(m') anonchalis /anɔ̃ʃali/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lis°
(t') anonchalis /anɔ̃ʃali/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lis°
(t') anonchalis /anɔ̃ʃali/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lis°
(s') anonchalis /anɔ̃ʃali/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lis°
(s') anonchalissaient /anɔ̃ʃalisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.sɛ a.non.cha.li.ssaie°n°t°
(m') anonchalissais /anɔ̃ʃalisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li.sɛ a.non.cha.li.ssais°
(t') anonchalissais /anɔ̃ʃalisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li.sɛ a.non.cha.li.ssais°
(s') anonchalissait /anɔ̃ʃalisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li.sɛ a.non.cha.li.ssait°
(s') anonchalissant /anɔ̃ʃalisɑ̃/ participe, present a.nɔ̃.ʃa.li.sɑ̃ a.non.cha.li.ssant°
(m') anonchalisse /anɔ̃ʃalis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.lis a.non.cha.lisse°
(m') anonchalisse /anɔ̃ʃalis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.lis a.non.cha.lisse°
(s') anonchalisse /anɔ̃ʃalis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.lis a.non.cha.lisse°
(s') anonchalissent /anɔ̃ʃalis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.lis a.non.cha.lisse°n°t°
(s') anonchalissent /anɔ̃ʃalis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.lis a.non.cha.lisse°n°t°
(s') anonchalissent /anɔ̃ʃalis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.lis a.non.cha.lisse°n°t°
(t') anonchalisses /anɔ̃ʃalis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.lis a.non.cha.lisse°s°
(t') anonchalisses /anɔ̃ʃalis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.lis a.non.cha.lisse°s°
(vous) anonchalissez /anɔ̃ʃalise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.se a.non.cha.li.ssez
(vous) anonchalissez /anɔ̃ʃalise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.se a.non.cha.li.ssez
(vous) anonchalissiez /anɔ̃ʃalisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.sje a.non.cha.li.ssiez
(vous) anonchalissiez /anɔ̃ʃalisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.sje a.non.cha.li.ssiez
(vous) anonchalissiez /anɔ̃ʃalisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.sje a.non.cha.li.ssiez
(nous) anonchalissions /anɔ̃ʃalisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.sjɔ̃ a.non.cha.li.ssions°
(nous) anonchalissions /anɔ̃ʃalisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.sjɔ̃ a.non.cha.li.ssions°
(nous) anonchalissions /anɔ̃ʃalisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.sjɔ̃ a.non.cha.li.ssions°
(nous) anonchalissons /anɔ̃ʃalisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.sɔ̃ a.non.cha.li.ssons°
(nous) anonchalissons /anɔ̃ʃalisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.li.sɔ̃ a.non.cha.li.ssons°
(s') anonchalit /anɔ̃ʃali/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lit°
(s') anonchalit /anɔ̃ʃali/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lit°
(nous) anonchalîmes /anɔ̃ʃalim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.lim a.non.cha.lîme°s°
(s') anonchalît /anɔ̃ʃali/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.nɔ̃.ʃa.li a.non.cha.lît°
(vous) anonchalîtes /anɔ̃ʃalit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.nɔ̃.ʃa.lit a.non.cha.lîte°s°