anecdotiser

VER — épicène

/anɛkdotize/

Syllabes : a.nɛk.do.ti.ze Orthocode : a.nec.do.ti.ser

Définitions

  1. 1. Donner un caractère anecdotique à.
    Si M. le comte d’Haussonville avait voulu anecdotiser son éloge académique de Viennet, il aurait pu raconter le trait piquant que voici....
    Cela expliquerait que la personnalité de la partenaire (sauf le cas d’amour) importe peu, qu’u contraire cette personnalité anecdotise (?) la chose, que plus la femme est banale, plus elle est n’importe quelle femme, plus on peut la considérer comme « la » femme et plus le geste prend sa signification.

Étymologie

De anecdote, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
anecdotisa /anɛkdotiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.nɛk.do.ti.za a.nec.do.ti.sa
anecdotisai /anɛkdotizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zɛ a.nec.do.ti.sai
anecdotisaient /anɛkdotizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zɛ a.nec.do.ti.saie°n°t°
anecdotisais /anɛkdotizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zɛ a.nec.do.ti.sais°
anecdotisais /anɛkdotizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zɛ a.nec.do.ti.sais°
anecdotisait /anɛkdotizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zɛ a.nec.do.ti.sait°
anecdotisant /anɛkdotizɑ̃/ participe, present a.nɛk.do.ti.zɑ̃ a.nec.do.ti.sant°
anecdotisas /anɛkdotiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.nɛk.do.ti.za a.nec.do.ti.sas°
anecdotisasse /anɛkdotizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zas a.nec.do.ti.sasse°
anecdotisassent /anɛkdotizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zas a.nec.do.ti.sasse°n°t°
anecdotisasses /anɛkdotizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zas a.nec.do.ti.sasse°s°
anecdotisassiez /anɛkdotizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.za.sje a.nec.do.ti.sa.ssiez
anecdotisassions /anɛkdotizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.za.sjɔ̃ a.nec.do.ti.sa.ssions°
anecdotise /anɛkdotiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.nɛk.do.tiz a.nec.do.tise°
anecdotise /anɛkdotiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.nɛk.do.tiz a.nec.do.tise°
anecdotise /anɛkdotiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.nɛk.do.tiz a.nec.do.tise°
anecdotise /anɛkdotiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.nɛk.do.tiz a.nec.do.tise°
anecdotise /anɛkdotiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.nɛk.do.tiz a.nec.do.tise°
anecdotisent /anɛkdotiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.nɛk.do.tiz a.nec.do.tise°n°t°
anecdotisent /anɛkdotiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.nɛk.do.tiz a.nec.do.tise°n°t°
anecdotiser /anɛkdotize/ infinitif a.nɛk.do.ti.ze a.nec.do.ti.ser
anecdotisera /anɛkdotizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zə.ʁa a.nec.do.ti.se.ra
anecdotiserai /anɛkdotizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zə.ʁɛ a.nec.do.ti.se.rai
anecdotiseraient /anɛkdotizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zə.ʁɛ a.nec.do.ti.se.raie°n°t°
anecdotiserais /anɛkdotizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zə.ʁɛ a.nec.do.ti.se.rais°
anecdotiserais /anɛkdotizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zə.ʁɛ a.nec.do.ti.se.rais°
anecdotiserait /anɛkdotizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zə.ʁɛ a.nec.do.ti.se.rait°
anecdotiseras /anɛkdotizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.nɛk.do.ti.zə.ʁa a.nec.do.ti.se.ras°
anecdotiserez /anɛkdotizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zə.ʁe a.nec.do.ti.se.rez
anecdotiseriez /anɛkdotizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zə.ʁje a.nec.do.ti.se.riez
anecdotiserions /anɛkdotizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zə.ʁjɔ̃ a.nec.do.ti.se.rions°
anecdotiserons /anɛkdotizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zə.ʁɔ̃ a.nec.do.ti.se.rons°
anecdotiseront /anɛkdotizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zə.ʁɔ̃ a.nec.do.ti.se.ront°
anecdotises /anɛkdotiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.nɛk.do.tiz a.nec.do.tise°s°
anecdotises /anɛkdotiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.nɛk.do.tiz a.nec.do.tise°s°
anecdotisez /anɛkdotize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.ze a.nec.do.ti.sez
anecdotisez /anɛkdotize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.ze a.nec.do.ti.sez
anecdotisiez /anɛkdotizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zje a.nec.do.ti.siez
anecdotisiez /anɛkdotizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zje a.nec.do.ti.siez
anecdotisions /anɛkdotizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zjɔ̃ a.nec.do.ti.sions°
anecdotisions /anɛkdotizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zjɔ̃ a.nec.do.ti.sions°
anecdotisons /anɛkdotizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zɔ̃ a.nec.do.ti.sons°
anecdotisons /anɛkdotizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zɔ̃ a.nec.do.ti.sons°
anecdotisâmes /anɛkdotizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zam a.nec.do.ti.sâme°s°
anecdotisât /anɛkdotiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.nɛk.do.ti.za a.nec.do.ti.sât°
anecdotisâtes /anɛkdotizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zat a.nec.do.ti.sâte°s°
anecdotisèrent /anɛkdotizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.nɛk.do.ti.zɛʁ a.nec.do.ti.sère°n°t°
anecdotisé /anɛkdotize/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.nɛk.do.ti.ze a.nec.do.ti.sé
anecdotisée /anɛkdotize/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.nɛk.do.ti.ze a.nec.do.ti.sée°
anecdotisées /anɛkdotize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.nɛk.do.ti.ze a.nec.do.ti.sée°s°
anecdotisés /anɛkdotize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.nɛk.do.ti.ze a.nec.do.ti.sés°