Adjectif — épicène
/anatematik/
Syllabes : a.na.te.ma.tik
Orthocode : a.na.thé.ma.tique°
Définitions
-
1.
Relatif à l’anathème, qui comporte un anathème.
Et en bravant la sentence anathématique, le vieux proscrit choisit la mort, plutôt que le bannissement.
Étymologie
Du grec ancien ἀναθηματικός, anathêmatikos.
Dérivés
Hyperonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| anathématique | /anatematik/ | qualificatif, feminin, singulier | a.na.te.ma.tik | a.na.thé.ma.tique° |
| anathématique | /anatematik/ | qualificatif, masculin, singulier | a.na.te.ma.tik | a.na.thé.ma.tique° |
| anathématique | /anatematik/ | qualificatif, singulier | a.na.te.ma.tik | a.na.thé.ma.tique° |
| anathématiques | /anatematik/ | qualificatif, feminin, pluriel | a.na.te.ma.tik | a.na.thé.ma.tique°s° |
| anathématiques | /anatematik/ | qualificatif, masculin, pluriel | a.na.te.ma.tik | a.na.thé.ma.tique°s° |
| anathématiques | /anatematik/ | qualificatif, pluriel | a.na.te.ma.tik | a.na.thé.ma.tique°s° |