VER:pron — épicène
/anafoʁize/
Syllabes : a.na.fo.ʁi.ze
Orthocode : a.na.pho.ri.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Donner un caractère d’anaphore à, reprendre sons forme d'anaphore.
La (ou iluec), en début d’énoncé, uniquement précédable par un coordonnant dans 86 % des propositions non dépendantes, a un rôle au niveau des liaisons transphrastiques que ne peut avoir y, mais y, au même titre que la ou iluec, peut anaphoriser des SN prép de lieu : […]Il est en effet raisonnable de penser que lui ne puisse pas s’anaphoriser lui- même.
Étymologie
De anaphore, avec le suffixe -iser.
Antonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') anaphorisa | /anafoʁiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.za | a.na.pho.ri.sa |
| (m') anaphorisai | /anafoʁizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zɛ | a.na.pho.ri.sai |
| (s') anaphorisaient | /anafoʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zɛ | a.na.pho.ri.saie°n°t° |
| (m') anaphorisais | /anafoʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zɛ | a.na.pho.ri.sais° |
| (t') anaphorisais | /anafoʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zɛ | a.na.pho.ri.sais° |
| (s') anaphorisait | /anafoʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zɛ | a.na.pho.ri.sait° |
| (s') anaphorisant | /anafoʁizɑ̃/ | participe, present | a.na.fo.ʁi.zɑ̃ | a.na.pho.ri.sant° |
| (t') anaphorisas | /anafoʁiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.za | a.na.pho.ri.sas° |
| (m') anaphorisasse | /anafoʁizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zas | a.na.pho.ri.sasse° |
| (s') anaphorisassent | /anafoʁizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zas | a.na.pho.ri.sasse°n°t° |
| (t') anaphorisasses | /anafoʁizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zas | a.na.pho.ri.sasse°s° |
| (vous) anaphorisassiez | /anafoʁizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.za.sje | a.na.pho.ri.sa.ssiez |
| (nous) anaphorisassions | /anafoʁizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.za.sjɔ̃ | a.na.pho.ri.sa.ssions° |
| (m') anaphorise | /anafoʁiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.na.fo.ʁiz | a.na.pho.rise° |
| (s') anaphorise | /anafoʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.na.fo.ʁiz | a.na.pho.rise° |
| (t') anaphorise | /anafoʁiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.na.fo.ʁiz | a.na.pho.rise° |
| (m') anaphorise | /anafoʁiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.na.fo.ʁiz | a.na.pho.rise° |
| (s') anaphorise | /anafoʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.na.fo.ʁiz | a.na.pho.rise° |
| (s') anaphorisent | /anafoʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.na.fo.ʁiz | a.na.pho.rise°n°t° |
| (s') anaphorisent | /anafoʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.na.fo.ʁiz | a.na.pho.rise°n°t° |
| (s') anaphoriser | /anafoʁize/ | infinitif | a.na.fo.ʁi.ze | a.na.pho.ri.ser |
| (s') anaphorisera | /anafoʁizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zə.ʁa | a.na.pho.ri.se.ra |
| (m') anaphoriserai | /anafoʁizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zə.ʁɛ | a.na.pho.ri.se.rai |
| (s') anaphoriseraient | /anafoʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zə.ʁɛ | a.na.pho.ri.se.raie°n°t° |
| (m') anaphoriserais | /anafoʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zə.ʁɛ | a.na.pho.ri.se.rais° |
| (t') anaphoriserais | /anafoʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zə.ʁɛ | a.na.pho.ri.se.rais° |
| (s') anaphoriserait | /anafoʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zə.ʁɛ | a.na.pho.ri.se.rait° |
| (t') anaphoriseras | /anafoʁizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.zə.ʁa | a.na.pho.ri.se.ras° |
| (vous) anaphoriserez | /anafoʁizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zə.ʁe | a.na.pho.ri.se.rez |
| (vous) anaphoriseriez | /anafoʁizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zə.ʁje | a.na.pho.ri.se.riez |
| (nous) anaphoriserions | /anafoʁizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zə.ʁjɔ̃ | a.na.pho.ri.se.rions° |
| (nous) anaphoriserons | /anafoʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zə.ʁɔ̃ | a.na.pho.ri.se.rons° |
| (s') anaphoriseront | /anafoʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zə.ʁɔ̃ | a.na.pho.ri.se.ront° |
| (t') anaphorises | /anafoʁiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.na.fo.ʁiz | a.na.pho.rise°s° |
| (t') anaphorises | /anafoʁiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.na.fo.ʁiz | a.na.pho.rise°s° |
| (vous) anaphorisez | /anafoʁize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.ze | a.na.pho.ri.sez |
| (vous) anaphorisez | /anafoʁize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.ze | a.na.pho.ri.sez |
| (vous) anaphorisiez | /anafoʁizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zje | a.na.pho.ri.siez |
| (vous) anaphorisiez | /anafoʁizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zje | a.na.pho.ri.siez |
| (nous) anaphorisions | /anafoʁizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zjɔ̃ | a.na.pho.ri.sions° |
| (nous) anaphorisions | /anafoʁizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zjɔ̃ | a.na.pho.ri.sions° |
| (nous) anaphorisons | /anafoʁizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zɔ̃ | a.na.pho.ri.sons° |
| (nous) anaphorisons | /anafoʁizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zɔ̃ | a.na.pho.ri.sons° |
| (nous) anaphorisâmes | /anafoʁizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zam | a.na.pho.ri.sâme°s° |
| (s') anaphorisât | /anafoʁiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.na.fo.ʁi.za | a.na.pho.ri.sât° |
| (vous) anaphorisâtes | /anafoʁizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zat | a.na.pho.ri.sâte°s° |
| (s') anaphorisèrent | /anafoʁizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.na.fo.ʁi.zɛʁ | a.na.pho.ri.sère°n°t° |
| (s') anaphorisé | /anafoʁize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.na.fo.ʁi.ze | a.na.pho.ri.sé |
| (s') anaphorisée | /anafoʁize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.na.fo.ʁi.ze | a.na.pho.ri.sée° |
| (s') anaphorisées | /anafoʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.na.fo.ʁi.ze | a.na.pho.ri.sée°s° |
| (s') anaphorisés | /anafoʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | a.na.fo.ʁi.ze | a.na.pho.ri.sés° |