anagrammatiser

VER — épicène

/anaɡʁamatize/

Syllabes : a.na.ɡʁa.ma.ti.ze Orthocode : a.na.gra.mma.ti.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Faire des anagrammes.
    En fait, Michel Clavel avait déjà anagrammatisé plusieurs portes de Paris dans son livre Paris en jeux paru fin 2005, et il m'a aussi informé que l'oulipienne Michelle Grangaud a publié en 1990 un recueil de poèmes anagrammatiques sur les stations du métro parisien. En 1999, elle a même présenté cinq de ses anagrammes comme s'il s'agissait d'un fragment de plan, et Alain Chevrier m'a appris que la RATP l'a affiché quelque temps dans le métro.

Étymologie

Du grec ancien ἀναγραμματίζω, anagrammatízô (« faire des anagrammes »).

Synonymes

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
anagrammatisa /anaɡʁamatiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.za a.na.gra.mma.ti.sa
anagrammatisai /anaɡʁamatizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zɛ a.na.gra.mma.ti.sai
anagrammatisaient /anaɡʁamatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zɛ a.na.gra.mma.ti.saie°n°t°
anagrammatisais /anaɡʁamatizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zɛ a.na.gra.mma.ti.sais°
anagrammatisais /anaɡʁamatizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zɛ a.na.gra.mma.ti.sais°
anagrammatisait /anaɡʁamatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zɛ a.na.gra.mma.ti.sait°
anagrammatisant /anaɡʁamatizɑ̃/ participe, present a.na.ɡʁa.ma.ti.zɑ̃ a.na.gra.mma.ti.sant°
anagrammatisas /anaɡʁamatiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.za a.na.gra.mma.ti.sas°
anagrammatisasse /anaɡʁamatizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zas a.na.gra.mma.ti.sasse°
anagrammatisassent /anaɡʁamatizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zas a.na.gra.mma.ti.sasse°n°t°
anagrammatisasses /anaɡʁamatizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zas a.na.gra.mma.ti.sasse°s°
anagrammatisassiez /anaɡʁamatizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.za.sje a.na.gra.mma.ti.sa.ssiez
anagrammatisassions /anaɡʁamatizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.za.sjɔ̃ a.na.gra.mma.ti.sa.ssions°
anagrammatise /anaɡʁamatiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.tiz a.na.gra.mma.tise°
anagrammatise /anaɡʁamatiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.tiz a.na.gra.mma.tise°
anagrammatise /anaɡʁamatiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.tiz a.na.gra.mma.tise°
anagrammatise /anaɡʁamatiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.tiz a.na.gra.mma.tise°
anagrammatise /anaɡʁamatiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.tiz a.na.gra.mma.tise°
anagrammatisent /anaɡʁamatiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.tiz a.na.gra.mma.tise°n°t°
anagrammatisent /anaɡʁamatiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.tiz a.na.gra.mma.tise°n°t°
anagrammatiser /anaɡʁamatize/ infinitif a.na.ɡʁa.ma.ti.ze a.na.gra.mma.ti.ser
anagrammatisera /anaɡʁamatizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁa a.na.gra.mma.ti.se.ra
anagrammatiserai /anaɡʁamatizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁɛ a.na.gra.mma.ti.se.rai
anagrammatiseraient /anaɡʁamatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁɛ a.na.gra.mma.ti.se.raie°n°t°
anagrammatiserais /anaɡʁamatizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁɛ a.na.gra.mma.ti.se.rais°
anagrammatiserais /anaɡʁamatizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁɛ a.na.gra.mma.ti.se.rais°
anagrammatiserait /anaɡʁamatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁɛ a.na.gra.mma.ti.se.rait°
anagrammatiseras /anaɡʁamatizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁa a.na.gra.mma.ti.se.ras°
anagrammatiserez /anaɡʁamatizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁe a.na.gra.mma.ti.se.rez
anagrammatiseriez /anaɡʁamatizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁje a.na.gra.mma.ti.se.riez
anagrammatiserions /anaɡʁamatizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁjɔ̃ a.na.gra.mma.ti.se.rions°
anagrammatiserons /anaɡʁamatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁɔ̃ a.na.gra.mma.ti.se.rons°
anagrammatiseront /anaɡʁamatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zə.ʁɔ̃ a.na.gra.mma.ti.se.ront°
anagrammatises /anaɡʁamatiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.tiz a.na.gra.mma.tise°s°
anagrammatises /anaɡʁamatiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.tiz a.na.gra.mma.tise°s°
anagrammatisez /anaɡʁamatize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.ze a.na.gra.mma.ti.sez
anagrammatisez /anaɡʁamatize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.ze a.na.gra.mma.ti.sez
anagrammatisiez /anaɡʁamatizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zje a.na.gra.mma.ti.siez
anagrammatisiez /anaɡʁamatizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zje a.na.gra.mma.ti.siez
anagrammatisions /anaɡʁamatizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zjɔ̃ a.na.gra.mma.ti.sions°
anagrammatisions /anaɡʁamatizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zjɔ̃ a.na.gra.mma.ti.sions°
anagrammatisons /anaɡʁamatizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zɔ̃ a.na.gra.mma.ti.sons°
anagrammatisons /anaɡʁamatizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zɔ̃ a.na.gra.mma.ti.sons°
anagrammatisâmes /anaɡʁamatizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zam a.na.gra.mma.ti.sâme°s°
anagrammatisât /anaɡʁamatiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.na.ɡʁa.ma.ti.za a.na.gra.mma.ti.sât°
anagrammatisâtes /anaɡʁamatizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zat a.na.gra.mma.ti.sâte°s°
anagrammatisèrent /anaɡʁamatizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.na.ɡʁa.ma.ti.zɛʁ a.na.gra.mma.ti.sère°n°t°
anagrammatisé /anaɡʁamatize/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.na.ɡʁa.ma.ti.ze a.na.gra.mma.ti.sé
anagrammatisée /anaɡʁamatize/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.na.ɡʁa.ma.ti.ze a.na.gra.mma.ti.sée°
anagrammatisées /anaɡʁamatize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.na.ɡʁa.ma.ti.ze a.na.gra.mma.ti.sée°s°
anagrammatisés /anaɡʁamatize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.na.ɡʁa.ma.ti.ze a.na.gra.mma.ti.sés°