amicoter

VER — épicène

/amikote/

Syllabes : a.mi.ko.te Orthocode : a.mi.co.ter

Définitions

  1. 1. familier Avoir comme ami, se lier d'amitié avec quelqu'un.
    Et puis quel intérêt de perdurer à amicoter ceux et celles qui ne savent pas accorder les faux sons des violons ?

Étymologie

De ami.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
amicota /amikota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.mi.ko.ta a.mi.co.ta
amicotai /amikotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.mi.ko.tɛ a.mi.co.tai
amicotaient /amikotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.mi.ko.tɛ a.mi.co.taie°n°t°
amicotais /amikotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.mi.ko.tɛ a.mi.co.tais°
amicotais /amikotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.mi.ko.tɛ a.mi.co.tais°
amicotait /amikotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.mi.ko.tɛ a.mi.co.tait°
amicotant /amikotɑ̃/ participe, present a.mi.ko.tɑ̃ a.mi.co.tant°
amicotas /amikota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.mi.ko.ta a.mi.co.tas°
amicotasse /amikotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.mi.ko.tas a.mi.co.tasse°
amicotassent /amikotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.mi.ko.tas a.mi.co.tasse°n°t°
amicotasses /amikotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.mi.ko.tas a.mi.co.tasse°s°
amicotassiez /amikotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.mi.ko.ta.sje a.mi.co.ta.ssiez
amicotassions /amikotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.mi.ko.ta.sjɔ̃ a.mi.co.ta.ssions°
amicote /amikɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.mi.kɔt a.mi.cote°
amicote /amikɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.mi.kɔt a.mi.cote°
amicote /amikɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.mi.kɔt a.mi.cote°
amicote /amikɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.mi.kɔt a.mi.cote°
amicote /amikɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.mi.kɔt a.mi.cote°
amicotent /amikɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.mi.kɔt a.mi.cote°n°t°
amicotent /amikɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.mi.kɔt a.mi.cote°n°t°
amicoter /amikote/ infinitif a.mi.ko.te a.mi.co.ter
amicotera /amikɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.mi.kɔ.tə.ʁa a.mi.co.te.ra
amicoterai /amikɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.mi.kɔ.tʁɛ a.mi.co.te°rai
amicoteraient /amikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.mi.kɔ.tə.ʁɛ a.mi.co.te.raie°n°t°
amicoterais /amikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.mi.kɔ.tə.ʁɛ a.mi.co.te.rais°
amicoterais /amikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.mi.kɔ.tə.ʁɛ a.mi.co.te.rais°
amicoterait /amikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.mi.kɔ.tə.ʁɛ a.mi.co.te.rait°
amicoteras /amikɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.mi.kɔ.tə.ʁa a.mi.co.te.ras°
amicoterez /amikɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.mi.kɔ.tə.ʁe a.mi.co.te.rez
amicoteriez /amikɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.mi.kɔ.tə.ʁje a.mi.co.te.riez
amicoterions /amikɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.mi.kɔ.tə.ʁjɔ̃ a.mi.co.te.rions°
amicoterons /amikɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.mi.kɔ.tə.ʁɔ̃ a.mi.co.te.rons°
amicoteront /amikɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.mi.kɔ.tə.ʁɔ̃ a.mi.co.te.ront°
amicotes /amikɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.mi.kɔt a.mi.cote°s°
amicotes /amikɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.mi.kɔt a.mi.cote°s°
amicotez /amikote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.mi.ko.te a.mi.co.tez
amicotez /amikote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.mi.ko.te a.mi.co.tez
amicotiez /amikɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.mi.kɔ.tje a.mi.co.tiez
amicotiez /amikɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.mi.kɔ.tje a.mi.co.tiez
amicotions /amikɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.mi.kɔ.tjɔ̃ a.mi.co.tions°
amicotions /amikɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.mi.kɔ.tjɔ̃ a.mi.co.tions°
amicotons /amikotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.mi.ko.tɔ̃ a.mi.co.tons°
amicotons /amikotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.mi.ko.tɔ̃ a.mi.co.tons°
amicotâmes /amikotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.mi.ko.tam a.mi.co.tâme°s°
amicotât /amikota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.mi.ko.ta a.mi.co.tât°
amicotâtes /amikotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.mi.ko.tat a.mi.co.tâte°s°
amicotèrent /amikotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.mi.ko.tɛʁ a.mi.co.tère°n°t°
amicoté /amikote/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.mi.ko.te a.mi.co.té
amicotée /amikote/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.mi.ko.te a.mi.co.tée°
amicotées /amikote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.mi.ko.te a.mi.co.tée°s°
amicotés /amikote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.mi.ko.te a.mi.co.tés°