VER:pron — épicène
/amənɥiʁ/
Syllabes : a.mə.nɥiʁ
Orthocode : a.me.nuir
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Diminuer, affaiblir.
Par ailleurs, le rachat par les Français des droits de hurma aux guerriers ne fit qu’amenuir leurs privilèges.Rarement le verbe faire dérive vers engendrer. Cette valeur tendra à s’amenuir à partir du XVIᵉ siècle.
Étymologie
Du latin minus.
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') amenui | /amənɥi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.mə.nɥi | a.me.nui |
| (s') amenuie | /amənɥi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.mə.nɥi | a.me.nuie° |
| (s') amenuies | /amənɥi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.mə.nɥi | a.me.nuie°s° |
| (s') amenuir | /amənɥiʁ/ | infinitif | a.mə.nɥiʁ | a.me.nuir |
| (s') amenuira | /amənɥiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.mə.nɥi.ʁa | a.me.nui.ra |
| (m') amenuirai | /amənɥiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.mə.nɥi.ʁɛ | a.me.nui.rai |
| (s') amenuiraient | /amənɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.mə.nɥi.ʁɛ | a.me.nui.raie°n°t° |
| (m') amenuirais | /amənɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.mə.nɥi.ʁɛ | a.me.nui.rais° |
| (t') amenuirais | /amənɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.mə.nɥi.ʁɛ | a.me.nui.rais° |
| (s') amenuirait | /amənɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.mə.nɥi.ʁɛ | a.me.nui.rait° |
| (t') amenuiras | /amənɥiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.mə.nɥi.ʁa | a.me.nui.ras° |
| (s') amenuirent | /amənɥiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.mə.nɥiʁ | a.me.nuire°n°t° |
| (vous) amenuirez | /amənɥiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.mə.nɥi.ʁe | a.me.nui.rez |
| (vous) amenuiriez | /amənɥiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.mə.nɥi.ʁje | a.me.nui.riez |
| (nous) amenuirions | /amənɥiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.mə.nɥi.ʁjɔ̃ | a.me.nui.rions° |
| (nous) amenuirons | /amənɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.mə.nɥi.ʁɔ̃ | a.me.nui.rons° |
| (s') amenuiront | /amənɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.mə.nɥi.ʁɔ̃ | a.me.nui.ront° |
| (m') amenuis | /amənɥi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.mə.nɥi | a.me.nuis° |
| (t') amenuis | /amənɥi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.mə.nɥi | a.me.nuis° |
| (m') amenuis | /amənɥi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.mə.nɥi | a.me.nuis° |
| (t') amenuis | /amənɥi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.mə.nɥi | a.me.nuis° |
| (t') amenuis | /amənɥi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.mə.nɥi | a.me.nuis° |
| (s') amenuis | /amənɥi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | a.mə.nɥi | a.me.nuis° |
| (s') amenuissaient | /amənɥisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.mə.nɥi.sɛ | a.me.nui.ssaie°n°t° |
| (m') amenuissais | /amənɥisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.mə.nɥi.sɛ | a.me.nui.ssais° |
| (t') amenuissais | /amənɥisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.mə.nɥi.sɛ | a.me.nui.ssais° |
| (s') amenuissait | /amənɥisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.mə.nɥi.sɛ | a.me.nui.ssait° |
| (s') amenuissant | /amənɥisɑ̃/ | participe, present | a.mə.nɥi.sɑ̃ | a.me.nui.ssant° |
| (m') amenuisse | /amənɥis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.mə.nɥis | a.me.nuisse° |
| (m') amenuisse | /amənɥis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.mə.nɥis | a.me.nuisse° |
| (s') amenuisse | /amənɥis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.mə.nɥis | a.me.nuisse° |
| (s') amenuissent | /amənɥis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.mə.nɥis | a.me.nuisse°n°t° |
| (s') amenuissent | /amənɥis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.mə.nɥis | a.me.nuisse°n°t° |
| (s') amenuissent | /amənɥis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.mə.nɥis | a.me.nuisse°n°t° |
| (t') amenuisses | /amənɥis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.mə.nɥis | a.me.nuisse°s° |
| (t') amenuisses | /amənɥis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.mə.nɥis | a.me.nuisse°s° |
| (vous) amenuissez | /amənɥise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.mə.nɥi.se | a.me.nui.ssez |
| (vous) amenuissez | /amənɥise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.mə.nɥi.se | a.me.nui.ssez |
| (vous) amenuissiez | /amənɥisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.mə.nɥi.sje | a.me.nui.ssiez |
| (vous) amenuissiez | /amənɥisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.mə.nɥi.sje | a.me.nui.ssiez |
| (vous) amenuissiez | /amənɥisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.mə.nɥi.sje | a.me.nui.ssiez |
| (nous) amenuissions | /amənɥisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.mə.nɥi.sjɔ̃ | a.me.nui.ssions° |
| (nous) amenuissions | /amənɥisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.mə.nɥi.sjɔ̃ | a.me.nui.ssions° |
| (nous) amenuissions | /amənɥisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.mə.nɥi.sjɔ̃ | a.me.nui.ssions° |
| (nous) amenuissons | /amənɥisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.mə.nɥi.sɔ̃ | a.me.nui.ssons° |
| (nous) amenuissons | /amənɥisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.mə.nɥi.sɔ̃ | a.me.nui.ssons° |
| (s') amenuit | /amənɥi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.mə.nɥi | a.me.nuit° |
| (s') amenuit | /amənɥi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.mə.nɥi | a.me.nuit° |
| (nous) amenuîmes | /amənɥim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.mə.nɥim | a.me.nuîme°s° |
| (s') amenuît | /amənɥi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.mə.nɥi | a.me.nuît° |
| (vous) amenuîtes | /amənɥit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.mə.nɥit | a.me.nuîte°s° |