amboutir

VER — épicène

/ɑ̃butiʁ/

Syllabes : ɑ̃.bu.tiʁ Orthocode : am.bou.tir

Définitions

  1. 1. vieilli → voir emboutir

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
ambouti /ɑ̃buti/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɑ̃.bu.ti am.bou.ti
amboutie /ɑ̃buti/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɑ̃.bu.ti am.bou.tie°
ambouties /ɑ̃buti/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɑ̃.bu.ti am.bou.tie°s°
amboutir /ɑ̃butiʁ/ infinitif ɑ̃.bu.tiʁ am.bou.tir
amboutira /ɑ̃butiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɑ̃.bu.ti.ʁa am.bou.ti.ra
amboutirai /ɑ̃butiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɑ̃.bu.ti.ʁɛ am.bou.ti.rai
amboutiraient /ɑ̃butiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.ʁɛ am.bou.ti.raie°n°t°
amboutirais /ɑ̃butiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɑ̃.bu.ti.ʁɛ am.bou.ti.rais°
amboutirais /ɑ̃butiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɑ̃.bu.ti.ʁɛ am.bou.ti.rais°
amboutirait /ɑ̃butiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɑ̃.bu.ti.ʁɛ am.bou.ti.rait°
amboutiras /ɑ̃butiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɑ̃.bu.ti.ʁa am.bou.ti.ras°
amboutirent /ɑ̃butiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɑ̃.bu.tiʁ am.bou.tire°n°t°
amboutirez /ɑ̃butiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.ʁe am.bou.ti.rez
amboutiriez /ɑ̃butiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.ʁje am.bou.ti.riez
amboutirions /ɑ̃butiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.ʁjɔ̃ am.bou.ti.rions°
amboutirons /ɑ̃butiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.ʁɔ̃ am.bou.ti.rons°
amboutiront /ɑ̃butiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.ʁɔ̃ am.bou.ti.ront°
amboutis /ɑ̃buti/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.bu.ti am.bou.tis°
amboutis /ɑ̃buti/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.bu.ti am.bou.tis°
amboutis /ɑ̃buti/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɑ̃.bu.ti am.bou.tis°
amboutis /ɑ̃buti/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɑ̃.bu.ti am.bou.tis°
amboutis /ɑ̃buti/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.bu.ti am.bou.tis°
amboutis /ɑ̃buti/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɑ̃.bu.ti am.bou.tis°
amboutissaient /ɑ̃butisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.sɛ am.bou.ti.ssaie°n°t°
amboutissais /ɑ̃butisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.bu.ti.sɛ am.bou.ti.ssais°
amboutissais /ɑ̃butisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.bu.ti.sɛ am.bou.ti.ssais°
amboutissait /ɑ̃butisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.bu.ti.sɛ am.bou.ti.ssait°
amboutissant /ɑ̃butisɑ̃/ participe, present ɑ̃.bu.ti.sɑ̃ am.bou.ti.ssant°
amboutisse /ɑ̃butis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.bu.tis am.bou.tisse°
amboutisse /ɑ̃butis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.bu.tis am.bou.tisse°
amboutisse /ɑ̃butis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.bu.tis am.bou.tisse°
amboutissent /ɑ̃butis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.bu.tis am.bou.tisse°n°t°
amboutissent /ɑ̃butis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.bu.tis am.bou.tisse°n°t°
amboutissent /ɑ̃butis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.bu.tis am.bou.tisse°n°t°
amboutisses /ɑ̃butis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.bu.tis am.bou.tisse°s°
amboutisses /ɑ̃butis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.bu.tis am.bou.tisse°s°
amboutissez /ɑ̃butise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.se am.bou.ti.ssez
amboutissez /ɑ̃butise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.se am.bou.ti.ssez
amboutissiez /ɑ̃butisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.sje am.bou.ti.ssiez
amboutissiez /ɑ̃butisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.sje am.bou.ti.ssiez
amboutissiez /ɑ̃butisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.sje am.bou.ti.ssiez
amboutissions /ɑ̃butisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.sjɔ̃ am.bou.ti.ssions°
amboutissions /ɑ̃butisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.sjɔ̃ am.bou.ti.ssions°
amboutissions /ɑ̃butisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.sjɔ̃ am.bou.ti.ssions°
amboutissons /ɑ̃butisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.sɔ̃ am.bou.ti.ssons°
amboutissons /ɑ̃butisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.bu.ti.sɔ̃ am.bou.ti.ssons°
amboutit /ɑ̃buti/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.bu.ti am.bou.tit°
amboutit /ɑ̃buti/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɑ̃.bu.ti am.bou.tit°
amboutîmes /ɑ̃butim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɑ̃.bu.tim am.bou.tîme°s°
amboutît /ɑ̃buti/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.bu.ti am.bou.tît°
amboutîtes /ɑ̃butit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɑ̃.bu.tit am.bou.tîte°s°