NOM — épicène
/amanɥɛnsis/
Syllabes : a.ma.nɥɛ.nsis
Orthocode : a.ma.nue.nsis
Définitions
-
1.
Employé qui écrit des dictées ou qui copie des manuscrits, copiste.
Pour un gentilhomme de l’époque, être seul n’implique pas l’absence d’un secrétaire ou d’un amanuensis, celui par exemple dont Montaigne dit qu’il traverse la cour avec lui pour se rendre dans sa « librairie » ou qu’il se fait faire par lui, au besoin, la lecture.
Étymologie
Du latin amanuensis (« employé de copie »).
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| amanuensis | /amanɥɛnsis/ | commun, singulier | a.ma.nɥɛ.nsis | a.ma.nue.nsis |
| amanuensis | /amanɥɛnsis/ | commun, masculin, singulier | a.ma.nɥɛ.nsis | a.ma.nue.nsis |
| amanuensis | /amanɥɛnsis/ | commun, feminin, singulier | a.ma.nɥɛ.nsis | a.ma.nue.nsis |
| amanuensis | /amanɥɛnsis/ | commun, feminin, pluriel | a.ma.nɥɛ.nsis | a.ma.nue.nsis |
| amanuensis | /amanɥɛnsis/ | commun, feminin | a.ma.nɥɛ.nsis | a.ma.nue.nsis |
| amanuensis | /amanɥɛnsis/ | commun, pluriel | a.ma.nɥɛ.nsis | a.ma.nue.nsis |
| amanuensis | /amanɥɛnsis/ | commun | a.ma.nɥɛ.nsis | a.ma.nue.nsis |
| amanuensis | /amanɥɛnsis/ | commun, masculin, pluriel | a.ma.nɥɛ.nsis | a.ma.nue.nsis |
| amanuensis | /amanɥɛnsis/ | commun, masculin | a.ma.nɥɛ.nsis | a.ma.nue.nsis |