VER — épicène
/ɛmɑ̃te/
Syllabes : ɛ.mɑ̃.te
Orthocode : ai.man.ter
Fréquence
1.5
composite /M
0.4
OpenSubtitles
4.3
Frantext
1.1
LM10
0.8
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Donner la propriété de l’aimant.
Aimanter l’aiguille d’une boussole, en la frottant sur un aimant naturel ou artificiel.Aiguille aimantée.Barre aimantée.
-
2.
Provoquer une attirance irrépressible.
Je me suis senti aimanté par elle dès que je l’ai aperçue.
-
3.
Plonger, fixer.
Elle pivota vers moi et aimanta son regard au mien.La petite grimace qui accompagne ses dires me tire un ricanement, puis je remarque qu’elle se force à ne pas zieuter plus bas que mon visage, aimantant son regard au mien.Prête ? demande-t-il en aimantant ses yeux azur aux miens.
Étymologie
Dérivé de aimant, avec le suffixe -er.
Synonymes
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| aimanta | /ɛmɑ̃ta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.ta | ai.man.ta |
| aimantai | /ɛmɑ̃tɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tɛ | ai.man.tai |
| aimantaient | /ɛmɑ̃tɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tɛ | ai.man.taie°n°t° |
| aimantais | /ɛmɑ̃tɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tɛ | ai.man.tais° |
| aimantais | /ɛmɑ̃tɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tɛ | ai.man.tais° |
| aimantait | /ɛmɑ̃tɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tɛ | ai.man.tait° |
| aimantant | /ɛmɑ̃tɑ̃/ | participe, present | ɛ.mɑ̃.tɑ̃ | ai.man.tant° |
| aimantas | /ɛmɑ̃ta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.ta | ai.man.tas° |
| aimantasse | /ɛmɑ̃tas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tas | ai.man.tasse° |
| aimantassent | /ɛmɑ̃tas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tas | ai.man.tasse°n°t° |
| aimantasses | /ɛmɑ̃tas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tas | ai.man.tasse°s° |
| aimantassiez | /ɛmɑ̃tasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.ta.sje | ai.man.ta.ssiez |
| aimantassions | /ɛmɑ̃tasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.ta.sjɔ̃ | ai.man.ta.ssions° |
| aimante | /ɛmɑ̃t/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɛ.mɑ̃t | ai.mante° |
| aimante | /ɛmɑ̃t/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɛ.mɑ̃t | ai.mante° |
| aimante | /ɛmɑ̃t/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɛ.mɑ̃t | ai.mante° |
| aimante | /ɛmɑ̃t/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɛ.mɑ̃t | ai.mante° |
| aimante | /ɛmɑ̃t/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɛ.mɑ̃t | ai.mante° |
| aimantent | /ɛmɑ̃t/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃t | ai.mante°n°t° |
| aimantent | /ɛmɑ̃t/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃t | ai.mante°n°t° |
| aimanter | /ɛmɑ̃te/ | infinitif | ɛ.mɑ̃.te | ai.man.ter |
| aimantera | /ɛmɑ̃təʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tə.ʁa | ai.man.te.ra |
| aimanterai | /ɛmɑ̃təʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tə.ʁɛ | ai.man.te.rai |
| aimanteraient | /ɛmɑ̃təʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tə.ʁɛ | ai.man.te.raie°n°t° |
| aimanterais | /ɛmɑ̃təʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tə.ʁɛ | ai.man.te.rais° |
| aimanterais | /ɛmɑ̃təʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tə.ʁɛ | ai.man.te.rais° |
| aimanterait | /ɛmɑ̃təʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tə.ʁɛ | ai.man.te.rait° |
| aimanteras | /ɛmɑ̃təʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.tə.ʁa | ai.man.te.ras° |
| aimanterez | /ɛmɑ̃təʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tə.ʁe | ai.man.te.rez |
| aimanteriez | /ɛmɑ̃təʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tə.ʁje | ai.man.te.riez |
| aimanterions | /ɛmɑ̃təʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tə.ʁjɔ̃ | ai.man.te.rions° |
| aimanterons | /ɛmɑ̃təʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tə.ʁɔ̃ | ai.man.te.rons° |
| aimanteront | /ɛmɑ̃təʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tə.ʁɔ̃ | ai.man.te.ront° |
| aimantes | /ɛmɑ̃t/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɛ.mɑ̃t | ai.mante°s° |
| aimantes | /ɛmɑ̃t/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɛ.mɑ̃t | ai.mante°s° |
| aimantez | /ɛmɑ̃te/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.te | ai.man.tez |
| aimantez | /ɛmɑ̃te/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.te | ai.man.tez |
| aimantiez | /ɛmɑ̃tje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tje | ai.man.tiez |
| aimantiez | /ɛmɑ̃tje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tje | ai.man.tiez |
| aimantions | /ɛmɑ̃tjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tjɔ̃ | ai.man.tions° |
| aimantions | /ɛmɑ̃tjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tjɔ̃ | ai.man.tions° |
| aimantons | /ɛmɑ̃tɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tɔ̃ | ai.man.tons° |
| aimantons | /ɛmɑ̃tɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tɔ̃ | ai.man.tons° |
| aimantâmes | /ɛmɑ̃tam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tam | ai.man.tâme°s° |
| aimantât | /ɛmɑ̃ta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ.mɑ̃.ta | ai.man.tât° |
| aimantâtes | /ɛmɑ̃tat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tat | ai.man.tâte°s° |
| aimantèrent | /ɛmɑ̃tɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɛ.mɑ̃.tɛʁ | ai.man.tère°n°t° |
| aimanté | /ɛmɑ̃te/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɛ.mɑ̃.te | ai.man.té |
| aimantée | /ɛmɑ̃te/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɛ.mɑ̃.te | ai.man.tée° |
| aimantées | /ɛmɑ̃te/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɛ.mɑ̃.te | ai.man.tée°s° |
| aimantés | /ɛmɑ̃te/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɛ.mɑ̃.te | ai.man.tés° |