VER:pron — épicène
/aœʁte/
Syllabes : a.œʁ.te
Orthocode : a.h°eur.ter
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
- 1. Contrecarrer quelqu’un.
-
2.
Être aheurté à quelqu'un ou quelque chose. Être arrêté par quelqu'un ou quelque chose.
Mais, dit-on, il y a des obscurités et sans cela, on ne serait pas aheurté à Jésus-Christ.
-
3.
Se heurter à quelque chose, à un sentiment, une opinion, s'opiniâtrer, s'obstiner.
Votre belle-mère voulait vous faire religieuse, et elle était aheurtée à cela.Voilà à quel état d'esprit venait s'aheurter la prédication de Maximilla et de Priscilla.Cet admirable livre [Jane Eyre] paraissait terne au goût des éditeurs et il l’est en effet, mais il l’est en raison d’un art qui s’aheurte à la vérité sobre et redoute la « littérature ».
Étymologie
→ voir heurter
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') aheurta | /aœʁta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.œʁ.ta | a.h°eur.ta |
| (m') aheurtai | /aœʁtɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.œʁ.tɛ | a.h°eur.tai |
| (s') aheurtaient | /aœʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.œʁ.tɛ | a.h°eur.taie°n°t° |
| (m') aheurtais | /aœʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.œʁ.tɛ | a.h°eur.tais° |
| (t') aheurtais | /aœʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.œʁ.tɛ | a.h°eur.tais° |
| (s') aheurtait | /aœʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.œʁ.tɛ | a.h°eur.tait° |
| (s') aheurtant | /aœʁtɑ̃/ | participe, present | a.œʁ.tɑ̃ | a.h°eur.tant° |
| (t') aheurtas | /aœʁta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.œʁ.ta | a.h°eur.tas° |
| (m') aheurtasse | /aœʁtas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.œʁ.tas | a.h°eur.tasse° |
| (s') aheurtassent | /aœʁtas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.œʁ.tas | a.h°eur.tasse°n°t° |
| (t') aheurtasses | /aœʁtas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.œʁ.tas | a.h°eur.tasse°s° |
| (vous) aheurtassiez | /aœʁtasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.œʁ.ta.sje | a.h°eur.ta.ssiez |
| (nous) aheurtassions | /aœʁtasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.œʁ.ta.sjɔ̃ | a.h°eur.ta.ssions° |
| (m') aheurte | /aœʁt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.œʁt | a.h°eurte° |
| (s') aheurte | /aœʁt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.œʁt | a.h°eurte° |
| (t') aheurte | /aœʁt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.œʁt | a.h°eurte° |
| (m') aheurte | /aœʁt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.œʁt | a.h°eurte° |
| (s') aheurte | /aœʁt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.œʁt | a.h°eurte° |
| (s') aheurtent | /aœʁt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.œʁt | a.h°eurte°n°t° |
| (s') aheurtent | /aœʁt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.œʁt | a.h°eurte°n°t° |
| (s') aheurter | /aœʁte/ | infinitif | a.œʁ.te | a.h°eur.ter |
| (s') aheurtera | /aœʁtəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.œʁ.tə.ʁa | a.h°eur.te.ra |
| (m') aheurterai | /aœʁtʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.œʁ.tʁɛ | a.h°eur.te°rai |
| (s') aheurteraient | /aœʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.œʁ.tə.ʁɛ | a.h°eur.te.raie°n°t° |
| (m') aheurterais | /aœʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.œʁ.tə.ʁɛ | a.h°eur.te.rais° |
| (t') aheurterais | /aœʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.œʁ.tə.ʁɛ | a.h°eur.te.rais° |
| (s') aheurterait | /aœʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.œʁ.tə.ʁɛ | a.h°eur.te.rait° |
| (t') aheurteras | /aœʁtəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.œʁ.tə.ʁa | a.h°eur.te.ras° |
| (vous) aheurterez | /aœʁtəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.œʁ.tə.ʁe | a.h°eur.te.rez |
| (vous) aheurteriez | /aœʁtəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.œʁ.tə.ʁje | a.h°eur.te.riez |
| (nous) aheurterions | /aœʁtəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.œʁ.tə.ʁjɔ̃ | a.h°eur.te.rions° |
| (nous) aheurterons | /aœʁtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.œʁ.tə.ʁɔ̃ | a.h°eur.te.rons° |
| (s') aheurteront | /aœʁtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.œʁ.tə.ʁɔ̃ | a.h°eur.te.ront° |
| (t') aheurtes | /aœʁt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.œʁt | a.h°eurte°s° |
| (t') aheurtes | /aœʁt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.œʁt | a.h°eurte°s° |
| (vous) aheurtez | /aœʁte/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.œʁ.te | a.h°eur.tez |
| (vous) aheurtez | /aœʁte/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.œʁ.te | a.h°eur.tez |
| (vous) aheurtiez | /aœʁtje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.œʁ.tje | a.h°eur.tiez |
| (vous) aheurtiez | /aœʁtje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.œʁ.tje | a.h°eur.tiez |
| (nous) aheurtions | /aœʁtjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.œʁ.tjɔ̃ | a.h°eur.tions° |
| (nous) aheurtions | /aœʁtjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.œʁ.tjɔ̃ | a.h°eur.tions° |
| (nous) aheurtons | /aœʁtɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.œʁ.tɔ̃ | a.h°eur.tons° |
| (nous) aheurtons | /aœʁtɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.œʁ.tɔ̃ | a.h°eur.tons° |
| (nous) aheurtâmes | /aœʁtam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.œʁ.tam | a.h°eur.tâme°s° |
| (s') aheurtât | /aœʁta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.œʁ.ta | a.h°eur.tât° |
| (vous) aheurtâtes | /aœʁtat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.œʁ.tat | a.h°eur.tâte°s° |
| (s') aheurtèrent | /aœʁtɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.œʁ.tɛʁ | a.h°eur.tère°n°t° |
| (s') aheurté | /aœʁte/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.œʁ.te | a.h°eur.té |
| (s') aheurtée | /aœʁte/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.œʁ.te | a.h°eur.tée° |
| (s') aheurtées | /aœʁte/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.œʁ.te | a.h°eur.tée°s° |
| (s') aheurtés | /aœʁte/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | a.œʁ.te | a.h°eur.tés° |