VER:pron — épicène
/afeneɑ̃tiʁ/
Syllabes : a.fe.ne.ɑ̃.tiʁ
Orthocode : a.ffai.né.an.tir
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
Frantext
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Devenir fainéant.
Les grandes possessions des biens de fortune sont cause que l’on s’affainéantit et que l’on néglige de posséder les biens de la vertu.
Étymologie
De fainéant.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') affainéanti | /afɛneɑ̃ti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.ti |
| (s') affainéantie | /afɛneɑ̃ti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tie° |
| (s') affainéanties | /afɛneɑ̃ti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tie°s° |
| (s') affainéantir | /afeneɑ̃tiʁ/ | infinitif | a.fe.ne.ɑ̃.tiʁ | a.ffai.né.an.tir |
| (s') affainéantira | /afɛneɑ̃tiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁa | a.ffai.né.an.ti.ra |
| (m') affainéantirai | /afɛneɑ̃tiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁɛ | a.ffai.né.an.ti.rai |
| (s') affainéantiraient | /afɛneɑ̃tiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁɛ | a.ffai.né.an.ti.raie°n°t° |
| (m') affainéantirais | /afɛneɑ̃tiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁɛ | a.ffai.né.an.ti.rais° |
| (t') affainéantirais | /afɛneɑ̃tiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁɛ | a.ffai.né.an.ti.rais° |
| (s') affainéantirait | /afɛneɑ̃tiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁɛ | a.ffai.né.an.ti.rait° |
| (t') affainéantiras | /afɛneɑ̃tiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁa | a.ffai.né.an.ti.ras° |
| (s') affainéantirent | /afeneɑ̃tiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.fe.ne.ɑ̃.tiʁ | a.ffai.né.an.tire°n°t° |
| (vous) affainéantirez | /afɛneɑ̃tiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁe | a.ffai.né.an.ti.rez |
| (vous) affainéantiriez | /afeneɑ̃tiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.fe.ne.ɑ̃.ti.ʁje | a.ffai.né.an.ti.riez |
| (nous) affainéantirions | /afɛneɑ̃tiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁjɔ̃ | a.ffai.né.an.ti.rions° |
| (nous) affainéantirons | /afɛneɑ̃tiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁɔ̃ | a.ffai.né.an.ti.rons° |
| (s') affainéantiront | /afɛneɑ̃tiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.ʁɔ̃ | a.ffai.né.an.ti.ront° |
| (m') affainéantis | /afɛneɑ̃ti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tis° |
| (t') affainéantis | /afɛneɑ̃ti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tis° |
| (m') affainéantis | /afɛneɑ̃ti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tis° |
| (t') affainéantis | /afɛneɑ̃ti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tis° |
| (t') affainéantis | /afɛneɑ̃ti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tis° |
| (s') affainéantis | /afɛneɑ̃ti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tis° |
| (s') affainéantissaient | /afɛneɑ̃tisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sɛ | a.ffai.né.an.ti.ssaie°n°t° |
| (m') affainéantissais | /afɛneɑ̃tisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sɛ | a.ffai.né.an.ti.ssais° |
| (t') affainéantissais | /afɛneɑ̃tisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sɛ | a.ffai.né.an.ti.ssais° |
| (s') affainéantissait | /afɛneɑ̃tisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sɛ | a.ffai.né.an.ti.ssait° |
| (s') affainéantissant | /afeneɑ̃tisɑ̃/ | participe, present | a.fe.ne.ɑ̃.ti.sɑ̃ | a.ffai.né.an.ti.ssant° |
| (m') affainéantisse | /afeneɑ̃tis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.fe.ne.ɑ̃.tis | a.ffai.né.an.tisse° |
| (m') affainéantisse | /afeneɑ̃tis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.fe.ne.ɑ̃.tis | a.ffai.né.an.tisse° |
| (s') affainéantisse | /afeneɑ̃tis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.fe.ne.ɑ̃.tis | a.ffai.né.an.tisse° |
| (s') affainéantissent | /afeneɑ̃tis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.fe.ne.ɑ̃.tis | a.ffai.né.an.tisse°n°t° |
| (s') affainéantissent | /afeneɑ̃tis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.fe.ne.ɑ̃.tis | a.ffai.né.an.tisse°n°t° |
| (s') affainéantissent | /afeneɑ̃tis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.fe.ne.ɑ̃.tis | a.ffai.né.an.tisse°n°t° |
| (t') affainéantisses | /afeneɑ̃tis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.fe.ne.ɑ̃.tis | a.ffai.né.an.tisse°s° |
| (t') affainéantisses | /afeneɑ̃tis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.fe.ne.ɑ̃.tis | a.ffai.né.an.tisse°s° |
| (vous) affainéantissez | /afeneɑ̃tise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.fe.ne.ɑ̃.ti.se | a.ffai.né.an.ti.ssez |
| (vous) affainéantissez | /afeneɑ̃tise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.fe.ne.ɑ̃.ti.se | a.ffai.né.an.ti.ssez |
| (vous) affainéantissiez | /afɛneɑ̃tisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sje | a.ffai.né.an.ti.ssiez |
| (vous) affainéantissiez | /afɛneɑ̃tisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sje | a.ffai.né.an.ti.ssiez |
| (vous) affainéantissiez | /afɛneɑ̃tisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sje | a.ffai.né.an.ti.ssiez |
| (nous) affainéantissions | /afɛneɑ̃tisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sjɔ̃ | a.ffai.né.an.ti.ssions° |
| (nous) affainéantissions | /afɛneɑ̃tisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sjɔ̃ | a.ffai.né.an.ti.ssions° |
| (nous) affainéantissions | /afɛneɑ̃tisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sjɔ̃ | a.ffai.né.an.ti.ssions° |
| (nous) affainéantissons | /afɛneɑ̃tisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sɔ̃ | a.ffai.né.an.ti.ssons° |
| (nous) affainéantissons | /afɛneɑ̃tisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti.sɔ̃ | a.ffai.né.an.ti.ssons° |
| (s') affainéantit | /afɛneɑ̃ti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tit° |
| (s') affainéantit | /afɛneɑ̃ti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tit° |
| (nous) affainéantîmes | /afɛneɑ̃tim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.tim | a.ffai.né.an.tîme°s° |
| (s') affainéantît | /afɛneɑ̃ti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.fɛ.ne.ɑ̃.ti | a.ffai.né.an.tît° |
| (vous) affainéantîtes | /afɛneɑ̃tit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.fɛ.ne.ɑ̃.tit | a.ffai.né.an.tîte°s° |