affacturer

VER — épicène

/afaktyʁe/

Syllabes : a.fak.ty.ʁe Orthocode : a.ffac.tu.rer

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. finance Pratiquer l’affacturage.
    En confiant contre rétribution le recouvrement de mes créances à une société chargée d’affacturer, mon entreprise est payée aussitôt, et c’est cette société qui se charge, à ses risques et périls, de recouvrer la somme auprès du débiteur.

Étymologie

Motdérivé de facturer, avec le préfixe ad-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
affactura /afaktyʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.fak.ty.ʁa a.ffac.tu.ra
affacturai /afaktyʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.fak.ty.ʁɛ a.ffac.tu.rai
affacturaient /afaktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.fak.ty.ʁɛ a.ffac.tu.raie°n°t°
affacturais /afaktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.fak.ty.ʁɛ a.ffac.tu.rais°
affacturais /afaktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.fak.ty.ʁɛ a.ffac.tu.rais°
affacturait /afaktyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.fak.ty.ʁɛ a.ffac.tu.rait°
affacturant /afaktyʁɑ̃/ participe, present a.fak.ty.ʁɑ̃ a.ffac.tu.rant°
affacturas /afaktyʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.fak.ty.ʁa a.ffac.tu.ras°
affacturasse /afaktyʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.fak.ty.ʁas a.ffac.tu.rasse°
affacturassent /afaktyʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.fak.ty.ʁas a.ffac.tu.rasse°n°t°
affacturasses /afaktyʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.fak.ty.ʁas a.ffac.tu.rasse°s°
affacturassiez /afaktyʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.fak.ty.ʁa.sje a.ffac.tu.ra.ssiez
affacturassions /afaktyʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.fak.ty.ʁa.sjɔ̃ a.ffac.tu.ra.ssions°
affacture /afaktyʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.fak.tyʁ a.ffac.ture°
affacture /afaktyʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.fak.tyʁ a.ffac.ture°
affacture /afaktyʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.fak.tyʁ a.ffac.ture°
affacture /afaktyʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.fak.tyʁ a.ffac.ture°
affacture /afaktyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.fak.tyʁ a.ffac.ture°
affacturent /afaktyʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.fak.tyʁ a.ffac.ture°n°t°
affacturent /afaktyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.fak.tyʁ a.ffac.ture°n°t°
affacturer /afaktyʁe/ infinitif a.fak.ty.ʁe a.ffac.tu.rer
affacturera /afaktyʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.fak.ty.ʁə.ʁa a.ffac.tu.re.ra
affacturerai /afaktyʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.fak.ty.ʁə.ʁɛ a.ffac.tu.re.rai
affactureraient /afaktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.fak.ty.ʁə.ʁɛ a.ffac.tu.re.raie°n°t°
affacturerais /afaktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.fak.ty.ʁə.ʁɛ a.ffac.tu.re.rais°
affacturerais /afaktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.fak.ty.ʁə.ʁɛ a.ffac.tu.re.rais°
affacturerait /afaktyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.fak.ty.ʁə.ʁɛ a.ffac.tu.re.rait°
affactureras /afaktyʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.fak.ty.ʁə.ʁa a.ffac.tu.re.ras°
affacturerez /afaktyʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.fak.ty.ʁə.ʁe a.ffac.tu.re.rez
affactureriez /afaktyʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.fak.ty.ʁə.ʁje a.ffac.tu.re.riez
affacturerions /afaktyʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.fak.ty.ʁə.ʁjɔ̃ a.ffac.tu.re.rions°
affacturerons /afaktyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.fak.ty.ʁə.ʁɔ̃ a.ffac.tu.re.rons°
affactureront /afaktyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.fak.ty.ʁə.ʁɔ̃ a.ffac.tu.re.ront°
affactures /afaktyʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.fak.tyʁ a.ffac.ture°s°
affactures /afaktyʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.fak.tyʁ a.ffac.ture°s°
affacturez /afaktyʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.fak.ty.ʁe a.ffac.tu.rez
affacturez /afaktyʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.fak.ty.ʁe a.ffac.tu.rez
affacturiez /afaktyʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.fak.ty.ʁje a.ffac.tu.riez
affacturiez /afaktyʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.fak.ty.ʁje a.ffac.tu.riez
affacturions /afaktyʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.fak.ty.ʁjɔ̃ a.ffac.tu.rions°
affacturions /afaktyʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.fak.ty.ʁjɔ̃ a.ffac.tu.rions°
affacturons /afaktyʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.fak.ty.ʁɔ̃ a.ffac.tu.rons°
affacturons /afaktyʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.fak.ty.ʁɔ̃ a.ffac.tu.rons°
affacturâmes /afaktyʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.fak.ty.ʁam a.ffac.tu.râme°s°
affacturât /afaktyʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.fak.ty.ʁa a.ffac.tu.rât°
affacturâtes /afaktyʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.fak.ty.ʁat a.ffac.tu.râte°s°
affacturèrent /afaktyʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.fak.ty.ʁɛʁ a.ffac.tu.rère°n°t°
affacturé /afaktyʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.fak.ty.ʁe a.ffac.tu.ré
affacturée /afaktyʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.fak.ty.ʁe a.ffac.tu.rée°
affacturées /afaktyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.fak.ty.ʁe a.ffac.tu.rée°s°
affacturés /afaktyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.fak.ty.ʁe a.ffac.tu.rés°