aduire

VER — masculin

/adɥiʁ/

Syllabes : a.dɥiʁ Orthocode : a.duire°

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
aduira /adɥiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.dɥi.ʁa a.dui.ra
aduirai /adɥiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.dɥi.ʁɛ a.dui.rai
aduiraient /adɥiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.dɥi.ʁɛ a.dui.raie°n°t°
aduirais /adɥiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.dɥi.ʁɛ a.dui.rais°
aduirais /adɥiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.dɥi.ʁɛ a.dui.rais°
aduirait /adɥiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.dɥi.ʁɛ a.dui.rait°
aduiras /adɥiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.dɥi.ʁa a.dui.ras°
aduire /adɥiʁ/ infinitif a.dɥiʁ a.duire°
aduirez /adɥiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.dɥi.ʁe a.dui.rez
aduiriez /adɥiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.dɥi.ʁje a.dui.riez
aduirions /adɥiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.dɥi.ʁjɔ̃ a.dui.rions°
aduirons /adɥiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.dɥi.ʁɔ̃ a.dui.rons°
aduiront /adɥiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.dɥi.ʁɔ̃ a.dui.ront°
aduis /adɥi/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.dɥi a.duis°
aduis /adɥi/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.dɥi a.duis°
aduis /adɥi/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.dɥi a.duis°
aduisaient /adɥizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.dɥi.zɛ a.dui.saie°n°t°
aduisais /adɥizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.dɥi.zɛ a.dui.sais°
aduisais /adɥizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.dɥi.zɛ a.dui.sais°
aduisait /adɥizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.dɥi.zɛ a.dui.sait°
aduisant /adɥizɑ̃/ participe, present a.dɥi.zɑ̃ a.dui.sant°
aduise /adɥiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.dɥiz a.duise°
aduise /adɥiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.dɥiz a.duise°
aduisent /adɥiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.dɥiz a.duise°n°t°
aduisent /adɥiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.dɥiz a.duise°n°t°
aduises /adɥiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.dɥiz a.duise°s°
aduisez /adɥize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.dɥi.ze a.dui.sez
aduisez /adɥize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.dɥi.ze a.dui.sez
aduisiez /adɥizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.dɥi.zje a.dui.siez
aduisiez /adɥizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.dɥi.zje a.dui.siez
aduisions /adɥizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.dɥi.zjɔ̃ a.dui.sions°
aduisions /adɥizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.dɥi.zjɔ̃ a.dui.sions°
aduisirent /adɥiziʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.dɥi.ziʁ a.dui.sire°n°t°
aduisis /adɥizi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.dɥi.zi a.dui.sis°
aduisis /adɥizi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.dɥi.zi a.dui.sis°
aduisisse /adɥizis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.dɥi.zis a.dui.sisse°
aduisissent /adɥizis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.dɥi.zis a.dui.sisse°n°t°
aduisisses /adɥizis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.dɥi.zis a.dui.sisse°s°
aduisissiez /adɥizisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.dɥi.zi.sje a.dui.si.ssiez
aduisissions /adɥizisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.dɥi.zi.sjɔ̃ a.dui.si.ssions°
aduisit /adɥizi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.dɥi.zi a.dui.sit°
aduisons /adɥizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.dɥi.zɔ̃ a.dui.sons°
aduisons /adɥizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.dɥi.zɔ̃ a.dui.sons°
aduisîmes /adɥizim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.dɥi.zim a.dui.sîme°s°
aduisît /adɥizi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.dɥi.zi a.dui.sît°
aduisîtes /adɥizit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.dɥi.zit a.dui.sîte°s°
aduit /adɥi/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.dɥi a.duit°
aduit /adɥi/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.dɥi a.duit°