absolutiser

VER — épicène

/apsolytize/

Syllabes : a.pso.ly.ti.ze Orthocode : a.bso.lu.ti.ser

Fréquence

0.2 composite /M
0.1 LM10
0.2 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Rendre absolu, considérer comme absolu.
  2. 2. Porter une idée à un niveau élevé d'abstraction en lui ôtant tout aspect concret, pratique.
    Dans les débats du procès du roi, sans surprise, la majorité de l’Assemblée croira ne pouvoir fonder la République qu’en refusant l’appel au peuple et en s’en remettant au verdict d’une représentation abolutisée, tout-puissante et indivisible.

Étymologie

Dérivé de absolu, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
absolutisa /apsolytiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.pso.ly.ti.za a.bso.lu.ti.sa
absolutisai /apsolytizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.pso.ly.ti.zɛ a.bso.lu.ti.sai
absolutisaient /apsolytizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zɛ a.bso.lu.ti.saie°n°t°
absolutisais /apsolytizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.pso.ly.ti.zɛ a.bso.lu.ti.sais°
absolutisais /apsolytizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.pso.ly.ti.zɛ a.bso.lu.ti.sais°
absolutisait /apsolytizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.pso.ly.ti.zɛ a.bso.lu.ti.sait°
absolutisant /apsolytizɑ̃/ participe, present a.pso.ly.ti.zɑ̃ a.bso.lu.ti.sant°
absolutisas /apsolytiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.pso.ly.ti.za a.bso.lu.ti.sas°
absolutisasse /absolytizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.bso.ly.ti.zas a.bso.lu.ti.sasse°
absolutisassent /absolytizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.bso.ly.ti.zas a.bso.lu.ti.sasse°n°t°
absolutisasses /absolytizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.bso.ly.ti.zas a.bso.lu.ti.sasse°s°
absolutisassiez /absolytizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.bso.ly.ti.za.sje a.bso.lu.ti.sa.ssiez
absolutisassions /absolytizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.bso.ly.ti.za.sjɔ̃ a.bso.lu.ti.sa.ssions°
absolutise /apsolytiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.pso.ly.tiz a.bso.lu.tise°
absolutise /apsolytiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.pso.ly.tiz a.bso.lu.tise°
absolutise /apsolytiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.pso.ly.tiz a.bso.lu.tise°
absolutise /apsolytiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.pso.ly.tiz a.bso.lu.tise°
absolutise /apsolytiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.pso.ly.tiz a.bso.lu.tise°
absolutisent /apsolytiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.pso.ly.tiz a.bso.lu.tise°n°t°
absolutisent /apsolytiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.pso.ly.tiz a.bso.lu.tise°n°t°
absolutiser /apsolytize/ infinitif a.pso.ly.ti.ze a.bso.lu.ti.ser
absolutisera /absolytizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.bso.ly.ti.zə.ʁa a.bso.lu.ti.se.ra
absolutiserai /absolytizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.bso.ly.ti.zə.ʁɛ a.bso.lu.ti.se.rai
absolutiseraient /apsolytizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zə.ʁɛ a.bso.lu.ti.se.raie°n°t°
absolutiserais /apsolytizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.pso.ly.ti.zə.ʁɛ a.bso.lu.ti.se.rais°
absolutiserais /apsolytizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.pso.ly.ti.zə.ʁɛ a.bso.lu.ti.se.rais°
absolutiserait /apsolytizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.pso.ly.ti.zə.ʁɛ a.bso.lu.ti.se.rait°
absolutiseras /absolytizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.bso.ly.ti.zə.ʁa a.bso.lu.ti.se.ras°
absolutiserez /absolytizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.bso.ly.ti.zə.ʁe a.bso.lu.ti.se.rez
absolutiseriez /absolytizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.bso.ly.ti.zə.ʁje a.bso.lu.ti.se.riez
absolutiserions /absolytizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.bso.ly.ti.zə.ʁjɔ̃ a.bso.lu.ti.se.rions°
absolutiserons /absolytizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.bso.ly.ti.zə.ʁɔ̃ a.bso.lu.ti.se.rons°
absolutiseront /absolytizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.bso.ly.ti.zə.ʁɔ̃ a.bso.lu.ti.se.ront°
absolutises /apsolytiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.pso.ly.tiz a.bso.lu.tise°s°
absolutises /apsolytiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.pso.ly.tiz a.bso.lu.tise°s°
absolutisez /apsolytize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.pso.ly.ti.ze a.bso.lu.ti.sez
absolutisez /apsolytize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.pso.ly.ti.ze a.bso.lu.ti.sez
absolutisiez /apsolytizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zje a.bso.lu.ti.siez
absolutisiez /apsolytizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zje a.bso.lu.ti.siez
absolutisions /apsolytizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zjɔ̃ a.bso.lu.ti.sions°
absolutisions /apsolytizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zjɔ̃ a.bso.lu.ti.sions°
absolutisons /apsolytizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zɔ̃ a.bso.lu.ti.sons°
absolutisons /apsolytizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zɔ̃ a.bso.lu.ti.sons°
absolutisâmes /apsolytizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zam a.bso.lu.ti.sâme°s°
absolutisât /apsolytiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.pso.ly.ti.za a.bso.lu.ti.sât°
absolutisâtes /absolytizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.bso.ly.ti.zat a.bso.lu.ti.sâte°s°
absolutisèrent /apsolytizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.pso.ly.ti.zɛʁ a.bso.lu.ti.sère°n°t°
absolutisé /apsolytize/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.pso.ly.ti.ze a.bso.lu.ti.sé
absolutisée /apsolytize/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.pso.ly.ti.ze a.bso.lu.ti.sée°
absolutisées /apsolytize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.pso.ly.ti.ze a.bso.lu.ti.sée°s°
absolutisés /apsolytize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.pso.ly.ti.ze a.bso.lu.ti.sés°