abanuir

VER — épicène

/abanɥiʁ/

Syllabes : a.ba.nɥiʁ Orthocode : a.ba.nuir

Définitions

  1. 1. Chasser, faire disparaître ou évanouir.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
abanui /abanɥi/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.ba.nɥi a.ba.nui
abanuie /abanɥi/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.ba.nɥi a.ba.nuie°
abanuies /abanɥi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.ba.nɥi a.ba.nuie°s°
abanuir /abanɥiʁ/ infinitif a.ba.nɥiʁ a.ba.nuir
abanuira /abanɥiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.ba.nɥi.ʁa a.ba.nui.ra
abanuirai /abanɥiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.ba.nɥi.ʁɛ a.ba.nui.rai
abanuiraient /abanɥiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.ba.nɥi.ʁɛ a.ba.nui.raie°n°t°
abanuirais /abanɥiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.ba.nɥi.ʁɛ a.ba.nui.rais°
abanuirais /abanɥiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.ba.nɥi.ʁɛ a.ba.nui.rais°
abanuirait /abanɥiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.ba.nɥi.ʁɛ a.ba.nui.rait°
abanuiras /abanɥiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.ba.nɥi.ʁa a.ba.nui.ras°
abanuirent /abanɥiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.ba.nɥiʁ a.ba.nuire°n°t°
abanuirez /abanɥiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.ba.nɥi.ʁe a.ba.nui.rez
abanuiriez /abanɥiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.ba.nɥi.ʁje a.ba.nui.riez
abanuirions /abanɥiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.ba.nɥi.ʁjɔ̃ a.ba.nui.rions°
abanuirons /abanɥiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.ba.nɥi.ʁɔ̃ a.ba.nui.rons°
abanuiront /abanɥiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.ba.nɥi.ʁɔ̃ a.ba.nui.ront°
abanuis /abanɥi/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.ba.nɥi a.ba.nuis°
abanuis /abanɥi/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.ba.nɥi a.ba.nuis°
abanuis /abanɥi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.ba.nɥi a.ba.nuis°
abanuis /abanɥi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.ba.nɥi a.ba.nuis°
abanuis /abanɥi/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.ba.nɥi a.ba.nuis°
abanuis /abanɥi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.ba.nɥi a.ba.nuis°
abanuissaient /abanɥisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.ba.nɥi.sɛ a.ba.nui.ssaie°n°t°
abanuissais /abanɥisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.ba.nɥi.sɛ a.ba.nui.ssais°
abanuissais /abanɥisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.ba.nɥi.sɛ a.ba.nui.ssais°
abanuissait /abanɥisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.ba.nɥi.sɛ a.ba.nui.ssait°
abanuissant /abanɥisɑ̃/ participe, present a.ba.nɥi.sɑ̃ a.ba.nui.ssant°
abanuisse /abanɥis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.ba.nɥis a.ba.nuisse°
abanuisse /abanɥis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.ba.nɥis a.ba.nuisse°
abanuisse /abanɥis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.ba.nɥis a.ba.nuisse°
abanuissent /abanɥis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.ba.nɥis a.ba.nuisse°n°t°
abanuissent /abanɥis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.ba.nɥis a.ba.nuisse°n°t°
abanuissent /abanɥis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.ba.nɥis a.ba.nuisse°n°t°
abanuisses /abanɥis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.ba.nɥis a.ba.nuisse°s°
abanuisses /abanɥis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.ba.nɥis a.ba.nuisse°s°
abanuissez /abanɥise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.ba.nɥi.se a.ba.nui.ssez
abanuissez /abanɥise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.ba.nɥi.se a.ba.nui.ssez
abanuissiez /abanɥisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.ba.nɥi.sje a.ba.nui.ssiez
abanuissiez /abanɥisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.ba.nɥi.sje a.ba.nui.ssiez
abanuissiez /abanɥisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.ba.nɥi.sje a.ba.nui.ssiez
abanuissions /abanɥisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.ba.nɥi.sjɔ̃ a.ba.nui.ssions°
abanuissions /abanɥisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.ba.nɥi.sjɔ̃ a.ba.nui.ssions°
abanuissions /abanɥisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.ba.nɥi.sjɔ̃ a.ba.nui.ssions°
abanuissons /abanɥisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.ba.nɥi.sɔ̃ a.ba.nui.ssons°
abanuissons /abanɥisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.ba.nɥi.sɔ̃ a.ba.nui.ssons°
abanuit /abanɥi/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.ba.nɥi a.ba.nuit°
abanuit /abanɥi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.ba.nɥi a.ba.nuit°
abanuîmes /abanɥim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.ba.nɥim a.ba.nuîme°s°
abanuît /abanɥi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.ba.nɥi a.ba.nuît°
abanuîtes /abanɥit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.ba.nɥit a.ba.nuîte°s°