œdipianiser

VER — épicène

/edipjanize/

Syllabes : e.di.pja.ni.ze Orthocode : œ.di.pia.ni.ser

Définitions

  1. 1. Rendre œdipien, considérer d'un point de vue œdipien.
    Si je pense à ce qu'il a pu écrire, j'imagine qu'il a tenté « d'œdipianiser » Marguerite Duras, de réintroduire l'amour du père, le nom du père.
    Il faut bien se garder d'œdipianiser le film.

Étymologie

De œdipien, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
œdipianisa /edipjaniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier e.di.pja.ni.za œ.di.pia.ni.sa
œdipianisai /edipjanizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier e.di.pja.ni.zɛ œ.di.pia.ni.sai
œdipianisaient /edipjanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel e.di.pja.ni.zɛ œ.di.pia.ni.saie°n°t°
œdipianisais /edipjanizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier e.di.pja.ni.zɛ œ.di.pia.ni.sais°
œdipianisais /edipjanizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier e.di.pja.ni.zɛ œ.di.pia.ni.sais°
œdipianisait /edipjanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier e.di.pja.ni.zɛ œ.di.pia.ni.sait°
œdipianisant /edipjanizɑ̃/ participe, present e.di.pja.ni.zɑ̃ œ.di.pia.ni.sant°
œdipianisas /edipjaniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier e.di.pja.ni.za œ.di.pia.ni.sas°
œdipianisasse /edipjanizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier e.di.pja.ni.zas œ.di.pia.ni.sasse°
œdipianisassent /edipjanizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel e.di.pja.ni.zas œ.di.pia.ni.sasse°n°t°
œdipianisasses /edipjanizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier e.di.pja.ni.zas œ.di.pia.ni.sasse°s°
œdipianisassiez /edipjanizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel e.di.pja.ni.za.sje œ.di.pia.ni.sa.ssiez
œdipianisassions /edipjanizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel e.di.pja.ni.za.sjɔ̃ œ.di.pia.ni.sa.ssions°
œdipianise /edipjaniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier e.di.pja.niz œ.di.pia.nise°
œdipianise /edipjaniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier e.di.pja.niz œ.di.pia.nise°
œdipianise /edipjaniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier e.di.pja.niz œ.di.pia.nise°
œdipianise /edipjaniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier e.di.pja.niz œ.di.pia.nise°
œdipianise /edipjaniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier e.di.pja.niz œ.di.pia.nise°
œdipianisent /edipjaniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel e.di.pja.niz œ.di.pia.nise°n°t°
œdipianisent /edipjaniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel e.di.pja.niz œ.di.pia.nise°n°t°
œdipianiser /edipjanize/ infinitif e.di.pja.ni.ze œ.di.pia.ni.ser
œdipianisera /edipjanizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier e.di.pja.ni.zə.ʁa œ.di.pia.ni.se.ra
œdipianiserai /edipjanizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier e.di.pja.ni.zə.ʁɛ œ.di.pia.ni.se.rai
œdipianiseraient /edipjanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel e.di.pja.ni.zə.ʁɛ œ.di.pia.ni.se.raie°n°t°
œdipianiserais /edipjanizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier e.di.pja.ni.zə.ʁɛ œ.di.pia.ni.se.rais°
œdipianiserais /edipjanizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier e.di.pja.ni.zə.ʁɛ œ.di.pia.ni.se.rais°
œdipianiserait /edipjanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier e.di.pja.ni.zə.ʁɛ œ.di.pia.ni.se.rait°
œdipianiseras /edipjanizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier e.di.pja.ni.zə.ʁa œ.di.pia.ni.se.ras°
œdipianiserez /edipjanizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel e.di.pja.ni.zə.ʁe œ.di.pia.ni.se.rez
œdipianiseriez /edipjanizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel e.di.pja.ni.zə.ʁje œ.di.pia.ni.se.riez
œdipianiserions /edipjanizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel e.di.pja.ni.zə.ʁjɔ̃ œ.di.pia.ni.se.rions°
œdipianiserons /edipjanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel e.di.pja.ni.zə.ʁɔ̃ œ.di.pia.ni.se.rons°
œdipianiseront /edipjanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel e.di.pja.ni.zə.ʁɔ̃ œ.di.pia.ni.se.ront°
œdipianises /edipjaniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier e.di.pja.niz œ.di.pia.nise°s°
œdipianises /edipjaniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier e.di.pja.niz œ.di.pia.nise°s°
œdipianisez /edipjanize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel e.di.pja.ni.ze œ.di.pia.ni.sez
œdipianisez /edipjanize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel e.di.pja.ni.ze œ.di.pia.ni.sez
œdipianisiez /edipjanizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel e.di.pja.ni.zje œ.di.pia.ni.siez
œdipianisiez /edipjanizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel e.di.pja.ni.zje œ.di.pia.ni.siez
œdipianisions /edipjanizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel e.di.pja.ni.zjɔ̃ œ.di.pia.ni.sions°
œdipianisions /edipjanizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel e.di.pja.ni.zjɔ̃ œ.di.pia.ni.sions°
œdipianisons /edipjanizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel e.di.pja.ni.zɔ̃ œ.di.pia.ni.sons°
œdipianisons /edipjanizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel e.di.pja.ni.zɔ̃ œ.di.pia.ni.sons°
œdipianisâmes /edipjanizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel e.di.pja.ni.zam œ.di.pia.ni.sâme°s°
œdipianisât /edipjaniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier e.di.pja.ni.za œ.di.pia.ni.sât°
œdipianisâtes /edipjanizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel e.di.pja.ni.zat œ.di.pia.ni.sâte°s°
œdipianisèrent /edipjanizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel e.di.pja.ni.zɛʁ œ.di.pia.ni.sère°n°t°
œdipianisé /edipjanize/ participe, passe_simple, singulier, masculin e.di.pja.ni.ze œ.di.pia.ni.sé
œdipianisée /edipjanize/ participe, passe_simple, singulier, feminin e.di.pja.ni.ze œ.di.pia.ni.sée°
œdipianisées /edipjanize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin e.di.pja.ni.ze œ.di.pia.ni.sée°s°
œdipianisés /edipjanize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin e.di.pja.ni.ze œ.di.pia.ni.sés°