VER — épicène
/emytiʁ/
Syllabes : e.my.tiʁ
Orthocode : é.mu.tir
Définitions
-
1.
Fienter, en parlant d'un oiseau.
Les oiseaux étaient grands, beaux et polis à l’avenant, bien ressemblants les hommes de ma patrie, buvaient et mangeaient comme hommes, émutissaient comme hommes, enduisaient comme hommes, pétaient, dormaient et roussinaient comme hommes.Quand l’oiseau ne peut émutir , le signe est qu'il gratte sa queuë & boit eau. Donne luy chair de porc chaude, auec vn peu d'aloës.Quand Tobie auroit écrit trois ou quatre fois à un sénateur de Babylone qu'une hirondelle lui avoit émuti tout chaudement dans les yeux, pensez-vous que le sénateur eût été bien rejoui des bavarderies de Tobie?
-
2.
Accorder une dignité en raison de l’ancienneté.
Dès cette nouvelle connue à Malte, le Grand Hospitalier estima que le grand prieuré devait être émuti, nonobstant le droit acquis qu'avait dessus le prince François de Lorraine1.
Synonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| émuti | /emyti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | e.my.ti | é.mu.ti |
| émutie | /emyti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | e.my.ti | é.mu.tie° |
| émuties | /emyti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | e.my.ti | é.mu.tie°s° |
| émutir | /emytiʁ/ | infinitif | e.my.tiʁ | é.mu.tir |
| émutira | /emytiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | e.my.ti.ʁa | é.mu.ti.ra |
| émutirai | /emytiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | e.my.ti.ʁɛ | é.mu.ti.rai |
| émutiraient | /emytiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | e.my.ti.ʁɛ | é.mu.ti.raie°n°t° |
| émutirais | /emytiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | e.my.ti.ʁɛ | é.mu.ti.rais° |
| émutirais | /emytiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | e.my.ti.ʁɛ | é.mu.ti.rais° |
| émutirait | /emytiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | e.my.ti.ʁɛ | é.mu.ti.rait° |
| émutiras | /emytiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | e.my.ti.ʁa | é.mu.ti.ras° |
| émutirent | /emytiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | e.my.tiʁ | é.mu.tire°n°t° |
| émutirez | /emytiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | e.my.ti.ʁe | é.mu.ti.rez |
| émutiriez | /emytiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | e.my.ti.ʁje | é.mu.ti.riez |
| émutirions | /emytiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | e.my.ti.ʁjɔ̃ | é.mu.ti.rions° |
| émutirons | /emytiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | e.my.ti.ʁɔ̃ | é.mu.ti.rons° |
| émutiront | /emytiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | e.my.ti.ʁɔ̃ | é.mu.ti.ront° |
| émutis | /emyti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | e.my.ti | é.mu.tis° |
| émutis | /emyti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | e.my.ti | é.mu.tis° |
| émutis | /emyti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | e.my.ti | é.mu.tis° |
| émutis | /emyti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | e.my.ti | é.mu.tis° |
| émutis | /emyti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | e.my.ti | é.mu.tis° |
| émutis | /emyti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | e.my.ti | é.mu.tis° |
| émutissaient | /emytisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.my.ti.sɛ | é.mu.ti.ssaie°n°t° |
| émutissais | /emytisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | e.my.ti.sɛ | é.mu.ti.ssais° |
| émutissais | /emytisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | e.my.ti.sɛ | é.mu.ti.ssais° |
| émutissait | /emytisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | e.my.ti.sɛ | é.mu.ti.ssait° |
| émutissant | /emytisɑ̃/ | participe, present | e.my.ti.sɑ̃ | é.mu.ti.ssant° |
| émutisse | /emytis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | e.my.tis | é.mu.tisse° |
| émutisse | /emytis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | e.my.tis | é.mu.tisse° |
| émutisse | /emytis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | e.my.tis | é.mu.tisse° |
| émutissent | /emytis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | e.my.tis | é.mu.tisse°n°t° |
| émutissent | /emytis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.my.tis | é.mu.tisse°n°t° |
| émutissent | /emytis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | e.my.tis | é.mu.tisse°n°t° |
| émutisses | /emytis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | e.my.tis | é.mu.tisse°s° |
| émutisses | /emytis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | e.my.tis | é.mu.tisse°s° |
| émutissez | /emytise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | e.my.ti.se | é.mu.ti.ssez |
| émutissez | /emytise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | e.my.ti.se | é.mu.ti.ssez |
| émutissiez | /emytisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.my.ti.sje | é.mu.ti.ssiez |
| émutissiez | /emytisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.my.ti.sje | é.mu.ti.ssiez |
| émutissiez | /emytisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | e.my.ti.sje | é.mu.ti.ssiez |
| émutissions | /emytisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.my.ti.sjɔ̃ | é.mu.ti.ssions° |
| émutissions | /emytisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.my.ti.sjɔ̃ | é.mu.ti.ssions° |
| émutissions | /emytisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | e.my.ti.sjɔ̃ | é.mu.ti.ssions° |
| émutissons | /emytisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | e.my.ti.sɔ̃ | é.mu.ti.ssons° |
| émutissons | /emytisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | e.my.ti.sɔ̃ | é.mu.ti.ssons° |
| émutit | /emyti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | e.my.ti | é.mu.tit° |
| émutit | /emyti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | e.my.ti | é.mu.tit° |
| émutîmes | /emytim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | e.my.tim | é.mu.tîme°s° |
| émutît | /emyti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | e.my.ti | é.mu.tît° |
| émutîtes | /emytit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | e.my.tit | é.mu.tîte°s° |